North Korean leader ​Kim Jong Un was reappointed as president of state affairs, ‌state media KCNA reported on Monday, after the isolated nation convened the first session of its Supreme People’s Assembly a day earlier.

The meeting in Pyongyang will discuss amendments ​and supplements to the socialist constitution, as well as the ​election of the chairman of the State Affairs Commission and ⁠other state leadership bodies, Reuters reported.

The assembly, North Korea’s rubber-stamp legislature that formally approves ​state policy, typically meets following a ruling Workers’ Party Congress to turn ​party decisions into law.

The meeting will also review the country’s economic five-year plan announced at the ninth party congress held in February, KCNA said.

Attention has been focused on whether ​Pyongyang will revise its constitution to formalise leader Kim Jong Un’s “two ​hostile states” policy toward South Korea.

In recent years, Kim has abandoned Pyongyang’s long-standing goal ‌of peaceful ⁠reunification and redefined the South as a hostile state.

Kim’s powerful sister, Kim Yo Jong, was notably absent from KCNA’s list of members of the State Affairs Commission, the country’s highest leadership body, on which she ​had served since ​2021.

South Korea’s ⁠Unification Ministry said it was looking into why she was no longer listed, but analysts said the move ​did not necessarily signal a loss of influence.

“Her absence ​suggests not ⁠a decline in status but a strategic division of roles,” said Lim Eul-chul, a professor at Kyungnam University, adding that the younger Kim continues to ⁠wield ​real power as a department director in ​the ruling Workers’ Party, where she may play a higher-level, party-centred role coordinating policy.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ می‌گوید که همزمان با کاهش بارندگی و آب‌های زیرزمینی و نیز بازگشت میلیون‌ها مهاجر، جستجو برای آب آشامیدنی برای میلیون‌ها تن در افغانستان به یک چالش روزانه مبدل شده است.

این نهاد گفته است که در بخش‌های شهری و روستایی، دسترسی به آب سالم و مقرون‌به‌صرفه به‌طور چشمگیری محدود شده است.

به گفته این نهاد، بسیاری از خانواده‌ها ناچارند از آب‌های سطحی و غیرایمن استفاده کنند یا مسافت‌های طولانی را برای تهیه آب طی کنند؛ در حالی که زنان و کودکان بیشترین بار این وضعیت را به دوش می‌کشند.

شهرهای بزرگی چون کابل، کندهار و مزار شریف نیز با فشار روزافزون بر منابع آبی مواجه‌اند. به گفته صلیب سرخ، این موضوع ناشی از رشد سریع جمعیت و استخراج بی‌رویه آب‌های زیرزمینی است. در بسیاری از بخش‌ها، خانواده‌ها به چاه‌های شخصی یا آب‌رسانی توسط تانکرها متکی هستند.

در کندهار، وضعیت به‌گونه‌ای خاص وخیم توصیف شده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از چاه‌ها خشک شده‌اند و سطح آب در برخی دیگر به عمق بیش از ۱۰۰ متر رسیده است.

فضل‌الرحمان، یکی از بزرگان محل در ناحیه نهم کندهار، گفته است: «آب مهم‌ترین مشکل جامعه ما است. حتی چاه‌های عمیق نیز آب کافی نمی‌دهند و بیشتر خانواده‌ها توان حفر چاه شخصی را ندارند.»

او افزوده است که این بحران پیامدهای اجتماعی نیز داشته و در برخی موارد، کودکان برای کمک به خانواده‌های‌شان از رفتن به مکتب باز می‌مانند. به گفته او، «آن‌ها صبح زود می‌روند و عصر با چند سطل آب برمی‌گردند که برای نیازهای روزانه کافی نیست.»

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ گفته که برای بهبود دسترسی به آب، پروژه‌هایی را در چندین منطقه اجرا کرده است. در کندهار، یک پروژه ارتقای سیستم آب‌رسانی در حال اجرا است که انتظار می‌رود حدود ۱۰۶ هزار و ۳۰۰ تن از آن بهره‌مند شوند.

به گفته این نهاد، برنامه‌های آن در سال ۲۰۲۵ دسترسی به آب را برای بیش از ۷۷۵ هزار تن در مناطق شهری و حدود ۱۶۰ هزار و ۳۰۰ تن در مناطق روستایی بهبود داده است.

با این حال، این نهاد هشدار داده است که وضعیت کلی همچنان بحرانی است. به گفته صلیب سرخ، کمبود آب بر بخش زراعتت—که منبع اصلی درآمد بسیاری از مردم است—تأثیر منفی گذاشته و با کاهش آبیاری و تولید محصولات، خطر ناامنی غذایی و سوءتغذیه را افزایش داده است.

همچنین دسترسی محدود به آب پاک، خطر شیوع بیماری‌های ناشی از آب آلوده را، به‌ویژه در میان جمعیت‌های آسیب‌پذیر و آواره، افزایش می‌دهد.

این سازمان افزوده است که کمبود آب می‌تواند تنش‌ها میان جوامع را بر سر منابع محدود تشدید کند، به‌ویژه در مناطقی که با خشکسالی روبه‌رو هستند.

صلیب سرخ برای رسیدگی به نیازهای فوری و چالش‌های درازمدت گفته است که سیستم‌های آبیاری، کانال‌ها و کاریزها را بازسازی کرده تا دسترسی به آب بهبود یابد و تاب‌آوری جوامع افزایش پیدا کند.

این نهاد همچنین گفته که در بحران‌های اخیر، از جمله پس از زلزله کنر و تنش‌های میان افغانستان و پاکستان، خدمات اضطراری آب و صحت را برای بیش از ۲۷ هزار تن فراهم کرده است.

با این همه، صلیب سرخ تأکید کرده است که کمک‌های بشردوستانه به‌تنهایی برای حل بحران آب در افغانستان کافی نیست.

به گفته این نهاد، راه‌حل‌های پایدار نیازمند سرمایه‌گذاری درازمدت در زیربنا‌های آبی، مدیریت بهتر منابع، حفاظت از منابع آب و هماهنگی بیشتر میان نهادهای ملی و جوامع محلی است.