رویداد های اخیر
سازمان اقدام علیه گرسنگی: کودکان افغان پس از تداوی سوءتغذیه به خانوادههای بیغذا بازمیگردند
سازمان «اقدام علیه گرسنگی» هشدار داده است که کودکان در افغانستان پس از بهبود از سوءتغذیه، اغلب به خانوادههایی بازمیگردند که توانایی تأمین غذای مغذی مورد نیاز آنان برای بهبودی کامل و رشد سالم را ندارند.
این سازمان گفته است که خشکسالیهای پیدرپی، فقر، ناامنی غذایی و درآمد محدود خانوادهها، جلوگیری از بازگشت کودکان به وضعیت سوءتغذیه پس از تکمیل روند تداوی را دشوار کرده است.
با این حال، خشکسالیهای مکرر و سایر شوکهای ناشی از تغییرات اقلیمی، میزان برداشت محصولات زراعتی و درآمد خانوادهها را کاهش داده و بسیاری از خانوادهها را برای تأمین غذای کافی و مغذی برای کودکانشان با مشکل مواجه کرده است.
سازمان «اقدام علیه گرسنگی» گفته است که این وضعیت نشان میدهد برای مقابله با سوءتغذیه، تنها تداوی آن کافی نیست و باید به عوامل اساسی گرسنگی و فقر نیز رسیدگی شود.
این هشدار در حالی مطرح میشود که موارد سوءتغذیه در سراسر افغانستان همچنان در حال افزایش است. در ماه جون ۲۰۲۶، واحد تغذیه تداوی در کابل ۱۴۲ مورد جدید پذیرش داشت که در مقایسه با مدت مشابه سال ۲۰۲۵، ۱۴۹ درصد افزایش را نشان میدهد.
افزایش مشابه موارد سوءتغذیه در سایر ولایتهایی که این سازمان در آنها فعالیت دارد نیز گزارش شده است. در لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند، به دلیل افزایش شدید شمار بیماران، ظرفیت واحد تغذیه تداوی این سازمان در عرض چند هفته از ۴۵ بستر به ۷۲ و سپس به ۱۱۸ بستر افزایش یافت.
سازمان «اقدام علیه گرسنگی» گفته است که شوکهای ناشی از تغییرات اقلیمی، از جمله زمستان سخت، خشکسالی و کمبود آب، وضعیت امنیت غذایی در سراسر افغانستان را بیش از پیش تضعیف کرده است. کمبود آب نیز به تولیدات زراعتی در مناطق روستایی آسیب زده و برخی خانوادهها را مجبور کرده است برای یافتن کار و تأمین نیازهای اساسی زندگی، خانههایشان را ترک کنند.
این سازمان تأکید کرده است که سرمایهگذاری پایدار در خدمات اضطراری تغذیه و همچنین برنامههای درازمدت معیشتی برای کمک به خانوادهها در شکستن چرخه فقر و سوءتغذیه تکرارشونده ضروری است.
کوبی ریتولد، مسئول سازمان «اقدام علیه گرسنگی» در افغانستان، گفته است که رسیدگی به عوامل اصلی گرسنگی برای دستیابی به پیشرفت پایدار در مبارزه با سوءتغذیه ضروری است.
ریتولد گفته است: «زمانی که خانوادهها توانایی کسب درآمد و تأمین نیازهای فرزندانشان را داشته باشند، فواید آن فراتر از تغذیه است.»
وی افزود که حمایت از معیشت میتواند به خانوادهها کمک کند نیازهایشان را با عزت تأمین کنند، از آینده کودکان محافظت کنند و در برابر بحرانهای احتمالی آینده مقاومتر شوند.