عبدالحمید مبارز: خواست های کابل بجا است، اما نباید مانع امضا سند امنیتی شود

سخنان اخیر رییس جمهور کرزی برای امضای سند امنیتی میان کابل و واشنگتن که آقای کرزی در سخنرانی اخیرش شرایط و وضعیت کنونی را مشابه به وضعیت زمان امیرعبدالرحمان خان درهنگام امضای معاهده دیورند تشبیه کرده است واکنش های را در میان آگاهان تاریخ افغانستان بر انیگخته است.

رییس جمهور کرزی درسخنان تازه اش گفته بود؛ از لحاظ فشاری که بر او وارد می ‎شود، وضعیت اش مشابه وضعیت امیر عبدالرحمان خان در ۱۸۹۳ میلادی هنگام امضای معاهده دیورند است.

شماری از آگاهان امور تاریخی در پیوند به سوالی که ایا واقعاً سند امنیتی با معاهده دیورند مشابه است؟

میگویند: امضای سند امنیتی کابل واشنگتن تفاهم میان دو کشور مستقل است، اما معاهده دیورند بر عکس آن.

صاحب نظر مرادی آگاه امور تاریخی گفت:” با توجه به اینکه در مسأله معاهده دیورند تمامیت ارضی افغانستان، مسأله تعیین سرحدات با کشور های همسایه مطرح بود و هیچ نوع شباهتی با شرایط امروزی افغانستان ندارد”.

دستکم یک سال است که کاخ نشینان کابل با واشنگتن روی سند امنیتی چانه زنی میکنند. مسوده این سند نیز از سوی جرگه مشورتی و نهاد های مدنی تایید شده است.

میر احمد جوینده فعال جامعه مدنی در این مورد گفت:” این مشابه ساختن وضع موجود افغانستان با زمان امیر عبدالرحمان خان کاملاً بی خبری از واقعیت های عینی جامعه است. این مسأله بیانگر اینست که ملت افغانستان، پارلمان افغانستان و در مجموع جامعه جهانی از این معاهده حمایت کرده است”.

آغاز مذاکرات صلح، پایان عملیات های نظامی امریکایی ها بر خانه ها وتعریف مشخص از تروریزم از خواست های رییس جمهور کرزی برای امضای پیمان امنیتی با امریکا است.

با این حال عبدالحمید مبارز آگاه امور تاریخی به این باور است که خواست های کابل برای اکمال اردو و پروسه آغاز صلح درست و بجا است، اما نباید مانع امضا سند امنیتی شود.

سند امنیتی کابل واشنگتن اکنون به نقطه تنش در روابط افغانستان و امریکا دانسته میشود اینکه پایان آن افغانستان را به پرتگاه کشمکش های داخلی خواهد برد یا پیروزی باید انتظار زمان را کشید.