افغان‌ها با گسترش فقر و گرسنگی در کشور مجبور به فروش اعضای بدن خود شده اند.

یک زن در هرات پس از فروش گرده‌اش به دلیل فقر و تنگدستی حتی مجبور به فروش یکی از دختران خورد سال اش نیز شده است.

بی بی زنان باشنده انجیل هرات میگوید:” کاش در این دنیا نیامده بودم. کاش این روزها را ندیده بودم. روزم مثل جهنم میگذرد من باید تحمل کنم، گرده ام را فروختم. سپس مجبور شدم یکی از دختران ام را بفروشم. با آن پول وسایل مورد نیاز خانه را خریدم.”

گلبدین باشنده انجیل هرات میگوید:” اگر کسی بیاید و چشمم را بخواهد، می توانم آن را بفروشم تا همسرم زنده بماند. اگر او بمیرد من دو چشم دارم که برایم مهم نیست.”

اما مسوولان در هرات می‌ گویند، مردم در این مورد اغراق می کنند و گرنه شرایط تا حدی بحرانی نیست که آنان دست به فروش اعضای بدن و یا کودکان شان بزنند.

نعیم الله حقانی رییس اطلاعات و فرهنگ هرات میگوید:” مردم عموما [چنین جملاتی] را برای وضعیت و اغراق می کنند.”

مرکر پیوند گرده در هرات یکی از معتبر ترین مراکز صحی در کشور اینجا مردم گرده های شان را برای فروش به حراج می گذارند.

داکتران می‌گویند در دست چهار سال گذشته بیش از دو صد نفر مراجعه کننده برای فروش گرده داشتند.

سهیل طوفان داکتر میگوید:” من پنج سال است که اینجا کار می‌کنم، در این مدت بیش از ۲۰۰ نفر برای فروش کلیه‌های خود به ما مراجعه کردند، گرسنگی به حدی رسید که مردم می‌خواهند بدن و دست و پای خود را برای یک لقمه نان بفروشند.”

همزمان با این نماینده ویژه پیشین بریتانیا برای افغانستان هشدار میدهد که تنها گذاشتن مردم افغانستان در کنار عواقب بشری، پیامدهای امنیتی نیز خواهد داشت.

مایکل کی تنگ نماینده ویژه پیشین بریتانیا برای افغانستان میگوید:”من فکر میکنم تنها گذاشتن مردم افغانستان که در نتیجه، آنان گرسنه شوند و دست به گدایی بزنند نه به نفع افغانستان است و نه به نفع کشورهای منطقه و نه هم به نفع جامعه بین‌المللی میباشد. به خاطریکه سبب بیجا شدن بیشتر مردم، مهاجرت و زیاد شدن فعالیت های غیرقانونی دیگر چون قاچاق مواد مخدر و فروش اعضای بدن خواهد شد.”

در اوج فقر و تنگدستی که بحران بشری مردم افغانستان را نیز تهدید می کند، سازمان غذایی جهان گفته است نزدیک به ۲۳ میلیون جمعیت افغانستان با کمبود مواد غذایی مواجه است.