محمد اسحاق دار، معاون صدراعظم و وزیر امور خارجه پاکستان، گفته است که شکست سازمان همکاری منطقه‌ای جنوب آسیا (سارک)، پاکستان را به سمت چارچوب‌های همکاری سه جانبه با حضور افغانستان، چین و بنگه‌دیش سوق می‌دهد.

دار روز جمعه در کنفرانس فدراسیون حسابداران جنوب آسیا در لاهور گفت که سارک «متاسفانه نتوانسته است شروع به کار کند» و این امر ادغام و همکاری اقتصادی منطقه‌ای را محدود کرده است.

وی گفت که پاکستان اکنون به دنبال چارچوب‌های منطقه‌ای بدیل برای تقویت ارتباط اقتصادی و تجارت، از جمله قالب‌های سه جانبه مانند چین-پاکستان-افغانستان و چین-پاکستان-بنگله‌دیش است. دار تأکید کرد که آسیای جنوبی نمی‌تواند در «انزوا» باقی بماند و خاطرنشان کرد که این منطقه که نزدیک به دو میلیارد نفر جمعیت دارد، به دلیل همکاری ضعیف بین کشورهای همسایه، فرصت‌های اقتصادی قابل توجهی را از دست می‌دهد.

گفتنی است که سازمان همکاری منطقه‌ای جنوب آسیا در سال ۱۹۸۵ برای ارتقای ادغام اقتصادی و منطقه‌ای بین کشورهای جنوب آسیا، از جمله افغانستان، بنگله‌دیش، بوتان، هند، مالدیف، نیپال، پاکستان و سریلانکا تأسیس شد.

این سازمان برای تشویق همکاری در زمینه‌هایی مانند تجارت، توسعه، آموزش و تبادل فرهنگی طراحی شده بود. با این حال، در سال‌های اخیر، اثربخشی سارک به دلیل تنش‌های سیاسی بین کشورهای عضو، به ویژه بین هند و پاکستان، به طور قابل توجهی محدود شده است که منجر به توقف اجلاس‌ها و کاهش تعاملات منطقه‌ای شده است.

صدها مقام پیشین امریکایی با امضای نامه‌ای سرگشاده به وزارت خارجه ایالات متحده، خواستار لغو طرح انتقال پناهجویان افغان از قطر به کانگو شدند.

این نامه توسط بیش از ۶۰۰ مقام پیشین ملکی و نظامی امریکا و حدود ۱۰۰ سازمان امضا شده و به مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده، ارسال شده است.

در بخشی از این نامه آمده است: «آن‌ها توسط ایالات متحده برای تکمیل مراحل قانونی مهاجرت به قطر منتقل شدند. آن‌ها از قوانین پیروی کردند و بررسی‌های گسترده‌ای را پشت سر گذاشتند. با این حال، دولت اکنون در حال بررسی انتقال آن‌ها به جمهوری دموکراتیک کانگو است. آن‌ها برای کانگو بررسی نشده‌اند؛ بلکه برای ایالات متحده تأیید شده بودند.»

بیش از ۱۱۰۰ تن از متحدان افغان و اعضای خانواده‌های‌شان در حال حاضر در کمپ السیلیه در قطر، تحت نظارت ایالات متحده، نگهداری می‌شوند. نزدیک به ۸۰۰ تن از آنان پناهجویانی هستند که روند بررسی و تأییدشان به‌طور کامل انجام شده و مجوز سفر به ایالات متحده را دریافت کرده‌اند. بیش از نیمی از این افراد زنان و کودکان‌اند و اکنون بیش از ۱۵ ماه است که در وضعیت بلاتکلیف ترانزیت به‌سر می‌برند.

در همین حال، آگاهان این اقدام را خیانت به متحدانی دانسته‌اند که جان خود را برای امریکا به خطر انداختند. به گفته آنان، انتقال این افراد به کانگو نه‌تنها غیراخلاقی است، بلکه اعتبار جهانی امریکا را نیز خدشه‌دار می‌کند.

پیش از این نیز شماری از اعضای کانگرس ایالات متحده با طرح کاخ سفید مخالفت کرده و هشدار داده بودند که چنین اقدامی جایگاه امریکا را در میان متحدانش به‌شدت تضعیف خواهد کرد.