تغییرات اقلیمی
ملل متحد: ۹۰ میلیون بی‌جاشده در کشورهای مختلف به شمول افغانستان در معرض خطرات اقلیمی قرار دارند
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان می‌گوید نزدیک به ۹۰ میلیون تن از افرادی که به‌اجبار بی‌جا شده‌اند، در کشورهایی زندگی می‌کنند که به‌طور فزاینده در معرض خشکسالی، سیلاب و گرمای شدید ناشی از تغییرات اقلیمی قرار دارند.
این نهاد روز جمعه، پیش از برگزاری نشست اقلیمی کاپ ۳۱، هشدار داده است که برای کمک به جوامع آسیب‌پذیر به‌منظور سازگاری با تغییرات اقلیمی، به بودجه بیشتری نیاز است.
بر اساس گزارش این نهاد، نزدیک به سه‌چهارم بی‌جاشدگان اجباری جهان در کشورهایی مانند افغانستان و بنگله‌دیش زندگی می‌کنند که با خطرات شدید اقلیمی روبه‌رو هستند. در این گزارش آمده است که یافته‌ها، پیوند میان درگیری‌ها، بی‌جاشدن و تغییرات اقلیمی را نشان می‌دهد.
انتون لیس گارسیا، معاون کمیشنر عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در بخش عملیات، گفته است: «سازگاری با تغییرات اقلیمی در مناطق آسیب‌پذیر و متأثر از بی‌جاشدن، مسئله بقا است.»
او افزوده است که باید منابع مالی اقلیمی به جوامعی برسد که بیشترین نیاز را دارند.
در این گزارش به وضعیت یک پناهجوی سودانی نیز اشاره شده است که در جون ۲۰۲۳، از درگیری‌ها در شهر الفاشر فرار کرده و به کمپ پناهجویان فرچانه در شرق چاد پناه برده است. این پناهجو گفته است که گاهی یک هفته را بدون دسترسی به آب آشامیدنی سالم سپری می‌کند و به‌دلیل خشک‌شدن بستر دریا‌های فصلی در پی افزایش گرما، ناچار است برای یافتن منابع جایگزین آب، مسافت‌های طولانی‌تری را طی کند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان همچنین هشدار داده است که تغییرات اقلیمی، بازگشت پایدار بی‌جاشدگان به مناطق اصلی‌شان را دشوارتر ساخته است.
بر اساس این گزارش، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، بیش از دو سوم بازگشت مهاجرین به کشورهایی بوده است که به‌شدت در معرض خطرات اقلیمی قرار دارند؛ موضوعی که خطر بی‌جاشدن دوباره آنان را افزایش می‌دهد.
در سوریه، جایی که نزدیک به چهار میلیون تن از بی‌جاشدگان به‌تازگی به مناطق اصلی‌شان بازگشته‌اند، مردم با کمبود فزاینده آب و بارندگی‌های نامنظم روبه‌رو هستند. این گزارش می‌افزاید که سیلاب‌های ماه می در امتداد رود فرات، به خانه‌ها آسیب رسانده و هزاران تن را دوباره بی‌جا کرده است.
در این گزارش آمده است که تا سال ۲۰۵۰، از هر سه کمپ مهاجرین در سراسر افریقای جنوب صحرا، یک کمپ ممکن است سالانه دست‌کم ۱۰۰ روز با گرمای خطرناک روبه‌رو شود؛ وضعیتی که سلامت و معیشت ساکنان را تهدید می‌کند.
همچنین در برخی کمپ‌های مهاجرین در اتیوپیا، از جمله هلاوین، گرمای خطرناک ممکن است بیش از ۲۰۰ روز در سال ادامه یابد و خطر گرمازدگی و مرگ زودرس را افزایش دهد.
این نهاد گفته است که مهاجرین اغلب دسترسی محدودی به امکانات خنک‌کننده، آب و انرژی قابل اعتماد دارند و همین مسئله فرار از درجه حرارت خطرناک را برای آنان دشوارتر می‌سازد.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان همچنان هشدار داده است که پیش‌بینی وقوع پدیده بسیار شدید ال‌نینو می‌تواند خطرات اقلیمی را در بسیاری از کشورهای میزبان مهاجرین افزایش دهد و به بی‌جاشدن افراد بیشتری منجر شود.
به گفته این نهاد، در افریقای شرقی، سیلاب‌های شدید ممکن است تا پایان سال جاری میلادی، سه میلیون تن را در کشورهای سومالیا، کینیا، سودان جنوبی و اوگاندا بی‌جا کند.
در منطقه ساحل افریقا نیز خشکسالی، سیلاب و درگیری‌ها می‌توانند رقابت بر سر منابع محدود را تشدید کنند؛ در حالی که بخش‌هایی از آسیا با خطر فزاینده خشکسالی، سیلاب و طوفان‌های استوایی روبه‌رو هستند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان از دولت‌ها و نهادهای تأمین‌کننده مالی اقلیمی که در نشست کاپ ۳۱ شرکت می‌کنند، خواسته است بودجه سازگاری با تغییرات اقلیمی را افزایش دهند. این نهاد تأکید کرده است که تنها حدود ۱۰ درصد از منابع مالی اقلیمی به کشورهای آسیب‌پذیر یا متأثر از درگیری‌ها اختصاص می‌یابد.
همچنین، در یک گزارش جداگانه سازمان ملل متحد که روز چهارشنبه منتشر شد، آمده است که کشورهای ثروتمند در تأمین ۳۰۵ میلیارد دالر مورد نیاز سالانه برای کمک به کشورهای در حال توسعه در راستای سازگاری با تغییرات اقلیمی، به‌شدت عقب مانده‌اند؛ این در حالی است که رویدادهای شدید آب‌وهوایی با فراوانی و شدت بیشتری رخ می‌دهند.