رویداد های اخیر
هشدار سازمان ملل از تشدید بحران گرسنگی در افغانستان؛ ۱۷.۴ میلیون نفر در معرض ناامنی غذایی حاد در سال ۲۰۲۶
این نهاد سازمان ملل تأکید کرده است که این آمار نشاندهنده وخامت شدید وضعیت در مقایسه با سال گذشته میلادی است و افغانستان در سال ۲۰۲۶ همچنان یکی از بزرگترین بحرانهای بشردوستانه جهان را تجربه خواهد کرد.
دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) هشدار داده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با بحران گرسنگی و ناامنی غذایی حاد روبهرو خواهند شد؛ رقمی که بیش از یکسوم جمعیت کشور را در بر میگیرد.
بر بنیاد گزارش اوچا، از این میان ۴.۷ میلیون نفر در مرحله وضعیت اضطراری ناامنی غذایی قرار خواهند داشت. این نهاد سازمان ملل تأکید کرده است که این آمار نشاندهنده وخامت شدید وضعیت در مقایسه با سال گذشته میلادی است و افغانستان در سال ۲۰۲۶ همچنان یکی از بزرگترین بحرانهای بشردوستانه جهان را تجربه خواهد کرد.
اوچا، وضعیت بد اقتصادی، تغییرات اقلیمی، خشکسالی، حوادث طبیعی، سالها جنگ، شکنندگی اقتصادی و سرمایهگذاری ناکافی در خدمات اساسی را از عوامل اصلی تشدید این بحران دانسته است. در گزارش آمده که این فشارهای مزمن اکنون با بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه و افزایش ناامنی غذایی بیش از پیش تشدید شده است.
در بخشی از این گزارش تصریح شده است:«پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱۷.۴ میلیون نفر – بیش از یکسوم جمعیت افغانستان – با ناامنی غذایی حاد مواجه شوند. این وضعیت نسبت به سال گذشته وخیمتر شده و افغانستان، با وجود کاهش اندک در شمار کلی نیازمندان، همچنان یکی از بزرگترین بحرانهای انسانی جهان باقی خواهد ماند.»
همزمان، برنامه توسعهای سازمان ملل متحد (UNDP) با نشر گزارشی اعلام کرده است که برای رسیدگی به مشکلات بازگشتکنندگان در شرق افغانستان، پروژه مشترک «راهحلهای پایدار» را با همکاری ۹ نهاد دیگر و با تأمین مالی صندوق ویژه افغانستان تطبیق میکند. هدف این پروژه، حمایت از بازگشتکنندگانی است که با دارایی اندک و امکانات محدود وارد کشور شدهاند.
بر اساس این گزارش، در جریان اجرای این پروژه، توانمندسازی زنان و دختران که با موانع جدی در زندگی روزمره خود روبهرو اند، از اولویتهای اصلی خواهد بود.
اوچا پیش از این نیز هشدار داده بود که نزدیک به ۲۲ میلیون نفر در افغانستان در سال ۲۰۲۶ به کمکهای بشردوستانه وابسته خواهند بود. افزایش بازگشت مهاجران، کمبود بودجه نهادهای امدادرسان و گسترش بحران گرسنگی از مهمترین چالشهایی عنوان شده که سازمانهای وابسته به ملل متحد با آن دستوپنجه نرم میکنند.