به اساس قرار داد امنیتی و دفاعی کابل و اشنگتن، ایالات متحده امریکا موظف است تا نیرو های امنیتی افغان را آموزش و تجهیز کند.

در بخشی از این قرار داد آمده است که دفاع از افغانستان وظیفه نیرو های امنیتی افغان است اما امریکا بر توانمند سازی این نیرو ها کمک می کند.

به اساس این قرار داد ایالات متحده امریکا ملزم به دفاع از افغانستان در برابر حملات خارجی نیست و تنها به افغانستان مشوره می دهد.

متن قرار داد امنیتی دفاعی میان افغانستان و امریکا روز سه شنبه در 26 ماده امضا شد چگونگی حضور نظامیان امریکایی پس از سال2014 را مشخص می سازد.

در بخشی از این قرار داد در مورد تجهیز و آموزش نیرو های افغان آمده است که امریکا، به مشورت آموزش و تجهیز نیروهای افغان در بخش های مختلف می پردازد.

ماده دوم بند سوم

طرفین بر این باور اند که تامین امنیت مردم و قلمرو افغانستان وظیفه نیرو های دفاعی و امنیتی افغان می باشد.طرفین برای افزایش سطح قابلیت های نیروهای دفاعی و امنیتی ملی افغان به منظور دفع و پاسخ به تهدیدات داخلی و خارجی با هم کار می کنند.

بر حسب تقاضای افغانستان ایالات متحده فوراً حمایتی که آماده گی ارایه آن را دارند به نیرو های دفاعی و امنیتی فراهم می سازد.

به اساس این قرار داد امریکا موظف است تا وجوه پولی مورد نیاز نیروهای افغان را جستجو و آماده کند.

اما در بخش تجاوز خارجی در این قرار داد امریکا مکلف به دفاع و یا پاسخ متقابل به متجاوز نیست و تنها به افغانستان مشوره می دهد.

ماده ششم

افغانستان همواره دستخوش تجاوزات کشور های بیگانه بوده، ایالات متحده امریکا، هرگونه تجاوز خارجی یا تهدید به تجاوز علیه حاکمیت، استقلال و تمامیت ارضی افغانستان را موجب نگرانی شدید خود می داند.

در صورت چنین تجاوزی و یا تهدید به تجاوز علیه افغانستان، طرفین به منظور اتخاذ اقدامات باالقوه سیاسی، دیپلوماتیک، نظامی و اقتصادی برای تشخیص پاسخ مناسب با هم به گونه منظم مشورت می کنند.

این مشورت ها به هدف ایجاد فهرستی از اقدامات لازم سیاسی، دیپلوماتیک، نظامی و اقتصادی صورت می گیرد.

در این قرار داد گفته شده است که امریکا هیچگونه سلاح کیمیاوی را در افغانستان ذخیر نمی کند.

همچنان گفته شده است که طیاره های قوای امریکاو طیاره های غیر نظامی که برای اهداف ماموریت آنان در افغانستان فعالیت می کنند مکلف به پرداخت هیچ نوع مالیه نمی باشند. و همچنان دریافت اموال از سوی این نیرو ها نیز تابع مالیه نیستند.

همچنان در بخشی دیگری از این قرار داد آمده است که نیرو های امریکایی هنگام دخول و خروج از افغانستان نیاز به ویزه و پاسپورت دارند.

اما در بخشی جایگاه حقوقی پرسونل امریکایی در افغانستان، به این نیروها صلاحیت قضایی داده شده است.

ماده سیزدهم

افغانستان توافق می کند که ایالات متحده تعمیل صلاحیت قضایی در رسیده گی به تخطی های جنایی و مدنی افراد اش در افغانستان را حق اختصاصی خود می داند.

افغانستان به ایالات متحده اجازه می دهد تا محاکمات قضایی خود و سایر اقدامات دسپلینی مربوط به این قضایا را در داخل افغانستان انجام دهد.

بر حسب تفاضای افغانستان ایالات متحده جانب افغانستان را از جریان محاکمات به شمول نتایج نهایی مطلع می سازد.

از سویی هم موافقت نامه حضور نیرو های و پرسونل ناتو در افغانستان که 25 ماده است نیز الهام گرفته از این قرار داد می باشد و اکثر ماده این دو قرار داد با هم یکسان اند.

مسله صلاحیت های قضایی،استفاده از نیرو، گشت و گذار استفاده از اسلحه و دیگر مسایل با قرار داد امنیتی کابل واشنگتن کاملاً مشابه است.

در بخشی از   قرار داد ناتو افغانستان آمده است

ماده دوم:

طبق توافق طرفین حضور ناتو پس از سال 2014 در افغانستان شامل ماموریت غیر محاربوی متمرکز بر آموزش، مشورت دهی و کمک بوده و همچنان به منظور سایر فعالیت های تحت رهبری ناتو که روی آن توافق مشترک صورت می گیرد می باشد.

ساحاتی که نیرو های امریکایی و ناتو از آن استفاده نموده و در آن تاسیسات ایجاد می کنند عبارت از، کابل، بگرام،مزارشریف،هرات، قندهار، هلمند،گردیز، جلال آباد و شیندند می باشد.

بنادر هوایی دخول و خروج این نیروها میدان هوایی بگرام، کابل،قندهار،شیندند،هرات،مزار و هلمند است و بنادر زمینی، تورخم، سپین بولدک، تورغندی، حیرتان و شیرخان است.