خانواده شکریه، یکی از دانش آموزان مکتب سیدالشهدا در دشت برچی کابل که هفته پیش آماج حمله قرار گرفت، هنوز هم ناپدید است.

این خانواده وی می‌گوید، در ۹ روز گذشته تمام بیمارستان های شهر کابل را بررسی کرده اند، اما اثری از دختر شان را نیافته اند.

شکریه پس از انفجارهای پی هم در ۱۸ ثور در نزدیک درب مکتب سیدالشهدا ناپدید شد.

پدر خانم شکریه می‌گوید که ریاست امنیت ملی و وزارت داخله برایش اطمینان داده که قضیه ناپدید شدن دختر او را به گونه جدی دنبال می‌کند.

عبدالله پدر شکریه میگوید: ” ریاست امنیت ملی و وزارت داخله گفته که تمام دوربین های بیمارستان های باید بررسی شود. حکومت امروز آگاه شده و ما را همکاری می‌‎کند.”

پدر شکریه که افراد نا معلوم در پیوند به پیدا شدن جسد دخترش چندین بار با او تماس گرفته اند، اما موفق نشده که این افراد را شناسایی کند.

عبدالله افزوده است: ” به برادرم چندین بار از طرف شب زنگ آمد گفت که جسد دختر شما دریافت شده اما بعدا تلیفون خاموش شده است.”

فاطمه خواهر کوچک شکریه که نبود خواهرش او را سخت تحت فشار روحی قرار داده است می‌گوید، در هرگونه شرایط به آموزش ادامه داده و راه خواهرش را تعقیب خواهد کرد.

فاطمه   میگوید: “این رویداد روحیه مرا تضعیف ساخته اما در هرگونه شرایط از آموزش دست نمی کشم.”

گلیم غم تنها در خانه شکریه هموار نیست. در همسایگی شکریه خانواده‌ی دیگری نیز قربانی این رویداد شده است.

نسیم رضوی یک پدر دیگری است که دخترش را در این حمله از دست داده و دختر دیگرش نیز زخمی شده است.

آقای رضوی میگوید: “دختر کوچکم را از دست دادم و دختر بزرگم زخمی شده است. او حتی توان سخن گفتن را ندارد.”

پیشتر اعضای خانواده جان باختگان رویداد ۱۸ ثور از حکومت و جامعه جهانی خواسته بودند که این رویداد را به عنوان نسل کشی به رسمیت شناخته و عاملان آن را شناسایی کند.