امارت اسلامی سال  ۱۴۰۲ را همچنان با بحران مشروعیت جهانی سپری کرد و نتوانست منحیث یک دولت مشروع، جایگاه خود در ملل متحد را به دست بیاورد. جامعه جهانی به دلیل رفتار و قوانین سختگیرانه حکومت سرپرست در برابر زنان و دختران افغان نیز تحریم‌ها را بر امارت اسلامی در این سال پابرجا گذاشت و هشدار داد تا زمانی که امارت اسلامی در سیاست‌های خود تغییر نیاورد به حیث عضو رسمی  جامعه بین‌المللی شناخته نخواهد شد.

اما در کنار این مشکلات، امارت اسلامی در بحث روابط دیپلوماتیک با کشورها به پیشرفت‌های در سال ۱۴۰۲ دست یافت و چین منحیث نخستین کشور سفیر رسمی خود در کابل را معرفی کرد و نیز سفیر رسمی امارت اسلامی در بیجنگ را پذیرفت.

در این سال تعامل سفارت خانه‌های افغانستان با امارت اسلامی نیز ادامه داشت و در ماه میزان سفارت خانه‌های افغانستان در هالند و هسپانیا نیز از تعامل خود با وزارت خارجه کشور خبر دادند. در جریان این سال دیپلومات‌های همنوا با امارت اسلامی کنترول سفارت و کنسولگری‌های افغانستان در هند را نیز بدست گرفتند. در ۱۴۰۲ همچنان ترکمنستان نام امارت اسلامی را از فهرست تحریم ها و گروه های تروریستی در آن کشور حذف کرد.

در این میان ایران، همسایه غربی افغانستان در ۱۴۰۲ روی معضل آب دریای هلمند با امارت اسلامی درگیر تنش دیپلوماتیک شد و تا کنون این معضل پابرجا مانده است.

پاکستان در مورد آنچه حضور وفعالیت طالبان پاکستانی در خاک افغانستان می داند روابط پُر تنشی را با امارت اسلامی در این سال سپری کرد. این تنش‌ها به جای رسید که اسلام آباد روند اخراج اجباری بیش از یک میلیون مهاجر افغان از آن کشور را عملی کرد.

اما تحلیلگران به این باور اند که کشورهای همسایه و منطقه تاکنون نتوانسته اند در باره‌ی یک سیاست مشخص برای تعامل با امارت اسلامی توافق کنند. به باور آنان تحقق این توافق ملزم به عملی شدن شرایط این کشورها و جامعه جهانی از جمله تشکیل حکومت همه شمول، و احترام به حقوق زنان و دختران و اقلیت‌های قومی و مذهبی از سوی امارت اسلامی است.

در این سال کابینه امارت اسلامی نیز به گونه سرپرست باقی ماند، از سویی هم برگشت مقام‌های دولت پیشین و سیاسیون به کشور ادامه داشت و در این سال صدها تن از کشورهای مختلف از طریق این کمیسیون به کشور برگشتند.

با این حال امارت اسلامی، سال ۱۴۰۲ را پُر دست آورد دانسته و تأکید می‌کند که در این سال، پیشرفت هایی در همه عرصه ها به ویژه در بخش گسترش روابط با کشورها به دست آمده است. اما سخنگوی امارت اسلامی عدم حاصل شدن مشروعیت جهانی را برخوردهای سلیقه‌ای  شماری از کشورها می‌داند که به باور او این کشورها در سازمان ملل متحد نیز دست بالایی دارند.

امارت اسلامی در حال حاضر ۳۸ نمایندگی فعال دیپلوماتیک در کشورها دارد و اخیراً آذربایجان نیز سفارتش را می‌خواهد در کابل باز کند.

اکنون دیده شود که در سال ۱۴۰۳ بحران مشروعیت جهانی امارت اسلامی به نقطه پایانی خود می‌رسد یا نه؟