امرالله صالح معاون نخست رییس جمهوری میگوید که حکومت آماده است برای رسیدن به صلح امتیاز بدهد، اما نمی گذارد که قانون اساسی زیر پا شود.

آقای صالح تاکید می ورزد که حکومت برای اشتراک در نشست ترکیه آماده است و نمی خواهد سد راه صلح قرار گیرد.

معاون نخست رییس جمهوری در یک گفتگو با بی بی سی گفته است که حکومت افغانستان و قانون اساسی کشور نباید قربانی شود.

آقای صلح گفته است: “ما آماده ای قربانی و مصالحه استیم. اما ما نمی‌خواهیم قانون اساسی افغانستان و جمهوری اسلامی بز قربانی یک روند صلح نافرجام شود.”

در همین حال معاون نخست رییس جمهوری تاکید می کند که دولت افغانستان نمی تواند سد راه تصمیم ایالات متحده برای خروج  نیروهایش از افغانستان شود، اما خروج مسولانه این نیرو ها از افغانستان را حق مردم می‌داند.

آقای صالح گفته است: “اما اگر بگوییم که سرنوشت یک کشور معلق به حضور و یا عدم حضور چند هزار نیروی خارجی است در حقیقت ساده ساختن یک موضوع مغلق و پیچیده زمان ماست. خروج مسوولانه از افغانستان حق مردم است که از جامعه جهانی بپرسند.”

آقای صالح از آمادگی ها برای اشتراک در نشست ترکیه خبر می دهد اما تاکید دارد که تنها زیر فشار قرار دادن طرف دولت افغانستان نمی توند برای رسیدن به یک توافق مفید باشد.

وی گفته است: “ما به ترکیه با صداقت، جدیت و باور برای آوردن صلح میرویم. ما نمی خواهیم سد راه صلح قرار بیگیریم ما آماده هستیم که امتیاز بدهیم اما ما آماده نیستیم که قانون اساسی افغانستان را از بین ببریم و روی آن پا بگذاریم.”

از سوی هم وزارت خارجه امریکا درکنار اینکه از تلاش ها برای اشتراک ساختاری ترکیه و افغانستان در نشست استانبول خبر می دهد، در مورد نزدیک شدن زمان‌بندی خروج نیروهای خارجی از افغانستان هم می گوید که احتمالا رییس جمهوری این کشور تا پیش از ختم این زمان‌بندی یک بار دیگر روی این موضوع صحبت کند.

ند پرایس سخنگوی وزارت خارجه امریکا میگوید: “برنامه ریزی ها برای نشست استانبول از بهر تسریع روند صلح افغانستان جریان دارد. این نشست به مالکیت افغان ها و به پشتیبانی سطح بالای اشتراک جامعه جهانی خواهد بود. این نشست برای پیشرفت و تکمیل مذاکرات دوحه خواهد بود.”

اما در صورت به توافق رسیدن جریان ها در نشست دوحه و رسیدن به صلح حکومت آینده افغانستان در عدم حضور نیروهای خارجی چگونه خواهد بود.

اشتون بی کارتر وزیر دفاع پیشین امریکا میگوید: “من فکر می کنم اگر افغانستان یک دولت همکار داشته باشد که هدف همه بوده است بهتر اما اگر به ما به دولتی برسیم که تمام آنها طالبان باشد و احتمالا مثل طالبان گذشته که بن لادن را تحمل می کردند بسیار دشوار خواهد که از بیرون آنها نظارت شوند ازین جهت نباید این مردم ترک شوند.”

این در حالی است که تا کمتر از سه هفته دیگر زماب‌ندی خروج نیروهای خارجی از افغانستان تمام می شود. دیده شود عملکرد طالبان پس از ختم این مدت در صورت خارج نشدن نیروهای خارجی چه خواهد بود.