علی رضا قربانی دروازبان تیم ملی فوتسال افغانستان؛ در ۲۰۱۷، پنجه‌های طلایی وی در رقابت‌های داخل سالون آسیا به میزبانی عشق‌آباد “ترکمنستان” برای سرخ‎پوشان کشور آبرو داری کرد که شهروندان افغانستان به ویژه مشتاقان فوتسال آن‌را فراموش نکرده‌اند.

در ۲۰۲۱ اما؛ دستانی برای انجام کارهای ساختمانی در ایران؛ آقای قربانی به تازگی به گج‌گاری ساختمانی در ایران آغاز کرده و با سختی‌های زندگی دست و پنجه نرم می‌کند و خبری از توپ و دروازه نیست.

درواز‌بان ۲۹ ساله‌ی تیم ملی فوتسال کشور، در گفتگوی تلفونی با خبرنگار آریانا نیوز، از کم توجهی حکومت و عدم حمایت از وی انتقاد کرده و می‌گوید: “من این همه برای کشورم زحمت کشیدم و تلاش کردم ولی این مرا به شدت اذیت می‌کند که بازتابی نداشته و هیچ کسی نمی‌پرسد که حالت چطور است.”

وی تنها نیست، بلکه در حال حاضر برخی دیگر از بازیکنان تیم ملی نیز همچون علی رضا شرایط مشابهی را تجربه می‌کنند.

حالا اگر بر گردیم به سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، بیست‌ ساله‌های ملی پوش فوتسال کشور، از انجام کار شاقه (مردی کاری در ایران) افغانستان را در نیمه نهایی مسابقات آسیا رساند.

از سویی‌ هم فدراسیون فوتبال کشور می‌گوید: بازیکنان تیم ملی باید به لحاظ مالی وابسته به لیگ‌ها باشند.

همچنان این نهاد حاکم بر فوتبال افغانستان می افزاید که در حال حاضر لیگ منظم و دوامدار در داخل کشور وجود ندارد، چون لیگ‌های فوتبال-فوتسال و هم تیم‌های باشگاهی، پشتیبانی مالی ندارند.

این در حالیست که روند لابی‌گری مسوولان فدراسیون فوتبال به خاطر جذب حمایت سرمایه‌گذاران، اکثرا مورد انتقاد هواداران فوتبال بوده که تا کنون این نهاد در این راستا موفق نبوده است.