شماری از خانواده های آسیب دیده از زلزله های هرات از کُندی روند کمک رسانی شکایت دارند و می‌گویند با آنکه محموله های کمک همه روزه به ساحات زلزله زده فرستاده می‌شود، اما این کمک‌ها به گونه عادلانه به همه توزیع نمی‌گردد.

از سوی دیگر با نزدیک شدن فصل زمستان زندگی برای برای این خانواده ها دشوارتر شده است، زیرا همه زیر خیمه ها زندگی می‌کنند و امکانات کنونی برای آنها کافی نیست.

نور احمد و برادرش در قریه سیاه آب ولسوالی زنده جان هرات ده تن از اعضای خانواده خود را از دست داده اند. آنها همانند ده ها خانواده دیگر این شب وروزهای سرد را زیر خیمه سپری می‌کنند. اما از کندی روند کمک رسانی گلایه دارند.

او می‌گوید: «ما غرق هستیم. نمی‌فهمیم که چه حالت داریم و چه نیاز داریم. ده نفر را خودم از دست دادم. فراست این را ندارم که بگویم چه نیاز دارم. کاش که من هم می‌رفتم از بس که بالای من غم و پریشانی است.»

عید محمد می‌گوید: «سوخت که اصلاً نداریم. به گاز وغیره خیلی ضرورت داریم. آرد و برنج را که کمک می‌کنند خام که خورده نمی‌شود. باید گاز باشد که از آن استفاده کنیم.»

میزان کمک‌های مردمی، نهادهای خیریه و موسسات نسبت به روزهای نخست کمتر شده است. خانواده های آسیب دیده می‌گویند به گونه درست این کمک‌ها توزیع نمی‌شود. برخی از آنان می‌گویند با کمبود خیمه، لباس زمستانی، غذا و امکانات پخت وپز روبه‌رو هستند.

جمیله، یک تن از متضررین می‌گوید: «بسیار خنک می‌خوریم. چهار خانواده در یک خیمه هستیم. جای ما تنگ است. هیچ چیز هم نداریم. از خنکی شب تا صبح می‌لرزیم.»

لعل محمد، یک تن دیگر از متضررین می‌گوید: «کمک‌ها به ما رسانده شد از هر لحاظ از قبیل خوراک وغیره. به ما خیمه دادند. ما به آب هم ضرورت داریم.»

کمک‌ها تا حالا بیشتر لباس زمستانی، غذا، بسته های کمکی غذایی همانند برنج، آرد و روغن و خیمه بوده است. مسئولان محلی می‌گویند در تمام ساحات روند توزیع کمک‌ها را نظارت می‌کنند.

عبدالسلام هجرت، مسئول توزیع کمک‌ها به آسیب دیدگان زلزله های هرات می‌گوید: «الحمدلله مشکلات تا حد زیادی حل شده است. خیمه رسیده است. مواد کمکی برای مردم رسیده است. آنعده کسانی که کمک نقدی می‌کنند به ساحاتی می‌رسانیم که ضرورت داشته باشند.»

نزدیک به سه هفته از نخستین زلزله در هرات می‌گذرد؛ مردم شب و روز آرام ندارند؛ اکثریت خانواده های آسیب دیده هنوز هم چشم انتظار کمک‌های اولیه هستند.