خبرگزاری فرانسه در گزارشی از وضعیت دشوار محصلین و خانواده‌های پاکستانی و افغان در افغانستان و تأثیرات بسته ماندن گذرگاه‌ها بر آنان خبر داده است.

بر اساس این گزارش، بیش از سه ماه از بسته شدن گذرگاه‌های زمینی بین افغانستان و پاکستان می‌گذرد و محصلین، تجاران و خانواده‌ها همچنان قادر به بازگشت به خانه‌های خود نیستند.

شاه فیصل، ۲۵ ساله از پاکستان که در رشته طب در یکی از پوهنتون‌های افغانستان تحصیل می‌کند، گفت: «ما دلتنگ خانواده‌هایمان هستیم.» گذرگاه‌ها از تاریخ ۱۲ اکتوبر بسته شده و گزینه‌های جایگزین مانند پروازهای هوایی بسیار گران و مسیرهای قاچاق نیز پرخطر هستند.

یک نماینده محصلین پاکستانی افزود که تنها در ولایت ننگرهار حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ محصل پاکستانی به دنبال راهی برای بازگشت به کشورشان هستند. شاه فهد امجد، محصل طب در جلال‌آباد، از هر دو کشور خواست «راه را باز کنند» تا محصلین بتوانند خانواده‌هایشان را ملاقات کنند.

بسته ماندن گذرگاه علاوه بر مشکلات محصلین پاکستانی در افغانستان، مشکلاتی را نیز برای افغان‌هایی که در پاکستان تحصیل می‌کنند، ایجاد کرده است.

وزارت امور خارجه پاکستان اعلام کرده است که تا اول جنوری حدود ۱۲۰۰ نفر، از جمله ۵۴۹ محصل، برای بازگشت به کشورشان به سفارت پاکستان در کابل مراجعه کرده‌اند، اما تنها کمی بیش از ۳۰۰ نفر تا پایان دسامبر توانسته‌اند پرواز کنند.

مسیر اسپین بولدک که به پاکستان منتهی می‌شود همچنان مسدود است و رانندگان و تجاران، از جمله خان محمد، ۳۹ ساله، ماه‌هاست قادر به کار و بازگشت به خانه‌های خود نیستند. وی گفت: «همه معیشت ما به این دروازه وابسته است و همه منتظر بازگشایی آن هستیم.»