افغانستان در محور اصلی سخنان روزا اوتنبایوا، رئیس پیشین هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما)، در نشست مجمع زنان سازمان همکاری شانگهای در بیشکک قرار گرفت؛ جایی که او وضعیت زنان در افغانستان را نمونه‌ای از چالش‌های جدی حقوق بشری عنوان کرد.

او در این نشست گفت که محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان و دختران در افغانستان نشان می‌دهد که بازگشت به ساختارهای محافظه‌کارانه می‌تواند به‌سرعت بر زندگی زنان تأثیر بگذارد.

اوتنبایوا که پیش از این ریاست یوناما در افغانستان را بر عهده داشت، گفت: «امروز در افغانستان دختران نمی‌توانند بیش از صنف ششم آموزش ببینند. زنان از کار کردن، رفتن به پارک‌ها و جمنازیوم‌ها و سفر بدون همراه منع شده‌اند.»

او از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای خواست تا در برابر وضعیت زنان افغانستان بی‌تفاوت نباشند و همبستگی خود را با آنان حفظ کنند.

به گفته او، زنان افغانستان نیازمند حمایت جدی در بخش‌های آموزش، کار و مشارکت اجتماعی هستند و این موضوع باید در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی مورد توجه قرار گیرد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که وضعیت زنان در افغانستان همچنان یکی از موضوعات بحث‌برانگیز در سطح بین‌المللی باقی مانده است.

این در حالیست که امارت اسلامی افغانستان همواره گفته است که حقوق زنان در افغامستان پش از هر زمان دیگر تامین شده است.

مقام ارشد سازمان پیمان امنیت جمعی (سی‌اس‌تی‌او) می‌گوید که تهدید ناشی از حضور گروه‌های مسلح در امتداد مرزهای شمالی افغانستان، همچنان مهم‌ترین نگرانی امنیتی این ائتلاف در آسیای مرکزی به شمار می‌رود.

ویکتور واسیلیف، رئیس شورای دائمی سازمان پیمان امنیت جمعی، در نشستی در شهر سن‌پترزبورگ روسیه گفت که کشورهای عضو این سازمان قصد دارند همکاری‌های مشترک خود را برای مقابله با گروه‌های مسلح و افراط‌گرا که به گفته او در امتداد مرزهای شمالی افغانستان تجمع کرده‌اند، افزایش دهند.

به گفته واسیلیف، با وجود تلاش‌های روسیه و شماری از کشورهای آسیای مرکزی برای برقراری ارتباط با حکومت افغانستان، وضعیت امنیتی در این منطقه همچنان «پیچیده» باقی مانده است.

او همچنین حملات راکتی از خاک افغانستان به سوی تاجکستان را یکی از نگرانی‌های جدی این سازمان عنوان کرد و افزود که اعضای سازمان پیمان امنیت جمعی برنامه دارند اقدامات مشترک خود را برای خنثی‌سازی تهدیدهای امنیتی در این منطقه گسترش دهند.

سازمان پیمان امنیت جمعی پیش از این نیز با برگزاری تمرینات مشترک و فراهم‌سازی تجهیزات نظامی، از نیروهای امنیتی تاجکستان برای حفاظت از مرز حدود یک‌هزار و ۲۰۰ کیلومتری این کشور با افغانستان حمایت کرده است.

اعضای این سازمان شامل روسیه، بلاروس، قزاقستان، قرغیزستان، تاجکستان و ارمنستان هستند. با این حال، ارمنستان مشارکت خود را در فعالیت‌های این ائتلاف به حالت تعلیق درآورده و قرار است رهبران این سازمان درباره وضعیت عضویت این کشور نیز گفتگو کنند.

ویکتور واسیلیف از ماه جنوری سال جاری میلادی ریاست دوره‌ای شورای دائمی این سازمان را بر عهده گرفته و تا پایان سال ۲۰۲۶ در این سمت باقی خواهد ماند.

این درحالیست که امارت اسلامی افغانستان همواره گفته است که خاک افغانستان برای هیچ کشوری به خصوص کشورهای همسایه تهدید نیست و برای هیچ گروه مسلح اجازه نخواهد داد تا از خاک افغانستان علیه کشورهای همسایه استفاده شود.

سخنگوی امارت اسلامی افغانستان اعلام کرده است که کار پروژه تاپی در کشور با پیشرفت قابل توجه همراه بوده و فعالیت‌های زیربنایی آن با سرعت ادامه دارد.

به گفته ذبیح‌الله مجاهد، تاکنون حدود ۱۳۰ کیلومتر از مسیر این پروژه هموار شده و ۹۱ کیلومتر پایپ نیز نصب گردیده است.

او افزوده است که فاصله مجموعی از سرحد ترکمنستان تا پارک صنعتی پارک صنعتی هرات ۱۵۳ کیلومتر است و خط لوله در این مسیر امتداد خواهد یافت.

عبدالجبار صافی، عضو سکتور خصوصی در این مورد گفت: «در صورت تکمیل این پروژه، تحول اقتصادی بزرگی در ولایت هرات به وجود خواهد آمد و هزاران کارخانه فعال خواهند شد.»

طول کلی خط لوله تاپی حدود یک‌هزار و ۸۱۴ کیلومتر است که ۸۱۶ کیلومتر آن از خاک افغانستان، از مرز ترکمنستان تا پاکستان امتداد دارد. این خط لوله ظرفیت انتقال ۳۳ میلیارد مترمکعب گاز در سال را داراست.

کار عملی این پروژه در افغانستان از سپتمبر ۲۰۲۴ آغاز شده و تاکنون ۵۲ درصد آن تکمیل شده است. گفته می‌شود تا پایان سال ۲۰۲۶ بخش مربوط به هرات نیز تکمیل خواهد شد.

با تکمیل پروژه تاپی، افغانستان سالانه میلیون‌ها دالر از حق ترانزیت درآمد به دست خواهد آورد. همچنان در سال‌های نخست حدود ۵۰۰ میلیون مترمکعب گاز دریافت خواهد کرد که این رقم در مراحل بعدی به یک میلیارد و سپس ۱.۵ میلیارد مترمکعب افزایش خواهد یافت.