پیروزی تاریخی عبدل السید؛ آغاز فصل تازه برای مسلمانان امریکا

برای مسلمانان امریکا، پیروزی عبدالرحمن محمد السید، معروف به عبدل السید، در انتخابات مجلس سنای ایالات متحده، فراتر از کسب یک کرسی در ایالت میشیگان است. این رویداد نقطه عطفی به شمار می‌رود که مانعی چندین‌نسلی را از میان برداشته و صدای یک مسلمان را به یکی از قدرتمندترین نهادهای سیاسی ایالات متحده می‌رساند.

السید که در انتخابات مجلس سنای ایالت میشیگان، مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه را شکست داده است، این هفته به نخستین مسلمانی تبدیل شد که به مجلس سنای امریکا راه می‌یابد. این پیروزی دستاوردی چشم‌گیر برای جامعه‌ای است که در عرصه سیاسی امریکا اغلب با حساسیت و نظارت‌های ویژه روبه‌رو بوده و حضور نمایندگان آن در بلندپایه‌ترین سطوح حکومت همچنان محدود مانده است.

پیروزی او همچنین نقطه پایانی بر یک مسیر سیاسی غیرمعمول است؛ مسیری که از فعالیت در بخش صحت عامه در شهر دیترویت آغاز شد و به کارزار انتخاباتی‌ای انجامید که برخی از چهره‌های برجسته و منافع مالی قدرتمند در سیاست امریکا را به چالش کشید.

از میشیگان به آکسفورد و بازگشت به میشیگان

السید در جنوب‌شرقی ایالت میشیگان از پدری مهاجر مصری به دنیا آمده و بزرگ شده است. او پیوندهای عمیقی با ایالتی دارد که اکنون قرار است در واشنگتن نمایندگی کند.

او در پوهنتون میشیگان تحصیل کرد و سپس با دریافت بورسیه رودز به پوهنتون آکسفورد راه یافت؛ جایی که دوکتورای صحت عامه خود را به دست آورد. او پس از آن، تحصیلات طبی‌اش را در پوهنتون کلمبیا تکمیل کرد.

اما السید به‌جای دنبال کردن مسیر معمول حرفه طب، وارد عرصه خدمات عمومی شد. او در سال ۲۰۱۵ به‌عنوان رئیس اداره صحت شهر دیترویت تعیین شد و مسئولیت دشوار بازسازی این اداره را پس از ورشکستگی شهر بر عهده گرفت.

فعالیت‌های او بر مسایلی متمرکز بود که مستقیماً بر زندگی مردم تأثیر می‌گذاشت؛ از جمله قرار گرفتن کودکان در معرض سرب، دسترسی به خدمات صحی و بدهی‌های درمانی.

او بعداً ریاست اداره صحت، خدمات انسانی و امور کهنه‌سربازان شهرستان وین را نیز بر عهده گرفت.

همین تجربه‌ها و باور او مبنی بر این‌که دسترسی به خدمات صحی و خدمات اساسی نباید به میزان درآمد افراد وابسته باشد، بعدها به محور اصلی پیام سیاسی او تبدیل شد.

یک‌بار شکست خورد، اما با قدرت به میدان بازگشت

نخستین تلاش جدی عبدل السید برای ورود به یک مقام انتخابی در سال ۲۰۱۸ صورت گرفت؛ زمانی که او برای احراز کرسی والی ایالت میشیگان نامزد شد. او در میان دموکرات‌های ترقی‌خواه توجه زیادی را به خود جلب کرد، اما در انتخابات مقدماتی این حزب در برابر گرچن ویتمر شکست خورد.

این شکست می‌توانست به جاه‌طلبی‌های سیاسی او پایان دهد؛ اما السید همچنان از طریق نوشتن، تولید پادکست و اظهارنظر درباره مسایل سیاسی، حضور خود را در فضای عمومی حفظ کرد. او با این فعالیت‌ها، هوادارانی به دست آورد و نامش را در میان چهره‌های مطرح سیاسی نگه داشت.

زمانی که گری پیترز، سناتور دموکرات، اعلام کرد که برای انتخاب مجدد نامزد نخواهد شد، السید این تصمیم را فرصت تازه‌ای برای ورود به مجلس سنا دانست.

او در اپریل ۲۰۲۵ کارزار انتخاباتی خود برای مجلس سنا را تنها با چهار کارمند آغاز کرد. پس از آن، کارزار انتخاباتی پرتحرک و مردمی او گسترش یافت و به ۱۱۰ شهر و بیش از ۵۰۰ برنامه انتخاباتی رسید. شمار داوطلبان این کارزار سرانجام به حدود ۱۲ هزار نفر افزایش یافت.

السید تلاش کرد به‌گونه مستقیم با رأی‌دهندگان دیدار کند و در کنار آن، از پادکست‌ها و شبکه‌های اجتماعی برای برقراری ارتباط با نسل جوان امریکا بهره ببرد؛ نسلی که بیش از پیش نسبت به شیوه‌های سنتی مبارزات انتخاباتی بدبین شده است.

مقابله با قدرت پول و سرمایه‌داران بزرگ

یکی از محورهای اصلی کارزار انتخاباتی السید، مخالفت او با دریافت کمک‌های مالی انتخاباتی از شرکت‌ها بود. او استدلال می‌کرد که سیاست‌مداران باید در برابر رأی‌دهندگان پاسخ‌گو باشند، نه کمک‌کنندگان ثروتمند یا صاحبان منافع قدرتمند تجاری.

کارزار انتخاباتی او بر کمک‌های مالی افراد و جمع‌آوری اعانه از طریق فعالیت‌های مردمی متکی بود و در نهایت، در جریان این دوره انتخاباتی حدود ۵۳.۸ میلیون دالر جمع‌آوری کرد.

با این حال، این به معنای دوری او از رقابت سیاسی با منابع مالی کلان نبود؛ برعکس، او درگیر یکی از همین رقابت‌ها شد.

در جریان انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، گروه‌های وابسته به کمیته روابط عمومی امریکا و اسرائیل (AIPAC) هزینه‌های هنگفتی را برای حمایت از هیلی استیونز، رقیب او، صرف کردند. در همین حال، شماری از گروه‌های بیرونی نیز مبالغ قابل توجهی را برای مخالفت با السید هزینه کردند. با وجود این، او توانست نامزدی حزب دموکرات را به دست آورد.

محور اصلی کارزار انتخاباتی او را دسترسی به خدمات صحی با هزینه مناسب، عدالت اقتصادی، حمایت از خانواده‌های کارگر و کاهش نفوذ شرکت‌های بزرگ بر سیاست تشکیل می‌داد.

او همچنان موضع قاطعی در مخالفت با کمک‌های نظامی ایالات متحده به اسرائیل اتخاذ کرد؛ موضوعی که هم حمایت و هم انتقادهایی را به دنبال داشت.

این رقابت دشوار بود، اما السید توانست ائتلافی از حامیان را گردهم آورد که او را از مرحله انتخابات مقدماتی عبور داد و در نهایت به پیروزی در برابر مایک راجرز رساند.

رویدادی فراتر از مرزهای میشیگان

برای مسلمانان امریکا، اهمیت این انتخابات بسیار فراتر از رقابت‌های حزبی است.

مسلمانان نسل‌هاست که بخشی از جامعه امریکا بوده‌اند و در عرصه‌های تجارت، طب، آموزش، خدمات عمومی و ده‌ها بخش دیگر سهم گرفته‌اند. با این حال، حضور آنان در قدرتمندترین نهادهای سیاسی این کشور همچنان محدود بوده است.

انتخاب عبدل السید این وضعیت را تغییر می‌دهد. ورود او به مجلس سنا این پیام را می‌رساند که یک مسلمان امریکایی، از جمله فردی با پیشینه خانوادگی مهاجرت، می‌تواند در بالاترین سطح سیاست ملی رقابت کند و به پیروزی برسد.

دین و پیشینه مصری او در جریان کارزار انتخاباتی به موضوع بحث‌های سیاسی تبدیل شد؛ اما السید همچنان بر مسایلی تمرکز کرد که به گفته او، برای رأی‌دهندگان سراسر ایالت میشیگان اهمیت داشتند.

در این میان، بُعد گسترده‌تری از رقابت‌های سیاسی نیز وجود دارد. السید نشان داده است که یک نامزد، حتی بدون برخورداری از تشکیلات سیاسی قدرتمند و تثبیت‌شده، می‌تواند با سازمان‌دهی، پشتکار و طرح دیدگاه‌هایی که با خواسته‌های مردم عادی هم‌خوانی دارد، کارزار انتخاباتی نیرومندی را راه‌اندازی کند.

آیا واشنگتن تنها آغاز راه سیاسی او خواهد بود؟

عبدل السید در ۴۲ سالگی و در حالی وارد مجلس سنا می‌شود که فرصت و زمان کافی برای فعالیت‌های سیاسی پیش روی خود دارد. پیشینه او در بخش صحت عامه، توانایی‌اش در مدیریت کارزارهای انتخاباتی و حمایت رأی‌دهندگان ترقی‌خواه می‌تواند او را به چهره‌ای تأثیرگذار در سیاست امریکا تبدیل کند.

مجلس سنا برای او تریبونی در سطح ملی فراهم می‌کند و چگونگی استفاده از این فرصت می‌تواند تعیین کند که جاه‌طلبی‌های سیاسی او تا چه اندازه پیش خواهد رفت.

شاید هنوز برای صحبت جدی درباره نامزدی او در انتخابات ریاست‌جمهوری زود باشد؛ اما تصور این‌که روزی نام عبدل السید در فهرست نامزدان ریاست‌جمهوری حزب دموکرات قرار گیرد، چندان دور از ذهن نیست.

سیاست امریکا همواره شاهد ظهور نامزدان غیرمنتظره بوده است و السید تاکنون نشان داده که نباید توانایی‌های سیاسی او را دست‌کم گرفت.

در حال حاضر، دستاوردی که او به آن رسیده، به اندازه کافی تاریخی است. او مانعی را از سر راه مسلمانان امریکایی برداشته و دری را گشوده است که پیش از این هیچ مسلمانی از جامعه امریکا نتوانسته بود از طریق آن وارد مجلس سنای این کشور شود.

این‌که او چگونه از این فرصت استفاده خواهد کرد، می‌تواند به روایتی مهم‌تر در آینده سیاسی امریکا تبدیل شود.