خانواده‌های آسیب دیده زلزله‌های اخیر در هرات خواهان توجه بیشتر نهادهای کمک‌رسان در قسمت سرپناه، غذا و لباس هستند. آنها می‌گویند فصل سرما شروع شده است و امکان زندگی در زیر خیمه یا چادر نیست.

با آنکه روند کمک‌رسانی همه روزه به ساحات زلزله زده ادامه دارد، به شمول موسسات بین‌المللی، خیلی از نهادهای کمک کننده مردمی، تجار و کمک‌های کشورهای منطقه و جهان در تمام ساحات زلزله زده به آسیب دیده ها میرسد، اما این خانواده‌ها خواهان ایجاد سرپناه بخاطر سپری کردن شب و روز خود هستند.

ده روز از نخستین زمین لرزه هرات می‌گذرد، اما هنوز هم هراتی‌ها شب وروز آرامی ندارند، هر لحظه ممکن است زمین لرزه دیگری در راه باشد. باشندگان هرات حد اقل چهار زمین لرزه شدید و ده‌ها پس لرزه را در این مدت تجربه کردند، رویداد طبیعی که ده‌ها قریه را تخریب کرده است هزاران خانواده متضرر شدند.

سنگین، آسیب دیده زمین لرزه می‌گوید: «هیچ چیز نداریم همه دار و ندار ما زیر خاک شد و به این خیمه‌ها هم زندگی نمی‌شود.»

نجیب، آسیب دیده زمین لرزه می‌گوید: «کمک به ما نرسیده است به مواد و کمک نیاز داریم.»

همه روز نهادهای کمک رسان وسازمانهای بین‌المللی به ساحات زلزله‌زده می‌روند و روند توزیع کمک‌ها ادامه دارد، در کنار وعده‌های غذایی حالا توزیع گندم، آرد، روغن و دیگر ضروریات خانه برای این آسیب دیده‌ها شروع شده است.

سید منهاج‌الدین هاشمی، رئیس هلال احمر افغانی در فراه می‌گوید: «برای چهار ولسووالی پنج کمیته ایجاد کرده ایم که دراین کمیته ها دو کمیته صحی است، سه تیم حوادث که در هر منطقه مصروف هستند و می خواهیم که برای آسیب دیده گان به گونه شفاف کمک ها را برسانیم.»

محمدعالم شهاب، رئیس کمیته آلمان برای اطفال افغان می‌گوید: «کمک‌ها را برای آسیب دیده‌گان زلزله آورده یم که شامل خیمه، کمپل، چای، بوره، روغن، آرد یعنی هفت قلم مواد خوراکه است.»

فعلاً فصل سرما فرا رسیده است و آسیب دیدگان نگران این وضعیت هستند، آنها تاکید می‌کنند که اگر سرپناه برای شان آماده نشود کودکان شان را از دست می‌دهند.

داوود، آسیب دیده زمین لرزه می‌گوید: «زمستان در حال رسیدن است و باید یک سرپناهی باشد و همین مشکلات ما است.»

سنگین، آسیب دیده زمین لرزه می‌گوید: «اصلاً ایجا قابل زندگی نیست.»

غلام حیدر، آسیب دیده زمین لرزه می‌گوید: «تمام زندگی ما از بین رفته است.»

ولسوالی‌های انجیل و زنده‌جان هرات بیشترین خسارات ناشی از زلزله‌های اخیر را دارند، بیشتر قریه‌ها در این دو ولسوالی تخریب شده اند، خانواده‌های آسیب دیده به دنبال سرپناه برای خود و کودکان شان هستند و به گفته آنان خیمه‌های کنونی نمی‌تواند مشکل آنها را حل کند.