بنیاد بیات در ادامه فعالیت‌های انسان‌دوستانه خود در ماه مبارک رمضان، این‌بار ده‌ها خانواده بی‌بضاعت و نیازمند را در ولایت غزنی تحت پوشش قرار داد.

این کمک‌ها شامل مواد خوراکی بوده و نمایندگان بنیاد بیات پس از ارزیابی، مستحقین را در فهرست دریافت‌کنندگان قرار داده‌اند.

بسته‌های کمکی شامل آرد، برنج و روغن می‌باشد.

حاجی محمد اسماعیل، معاون بنیاد بیات، گفت: «در ادامه کمک‌های رمضانی بنیاد بیات که همه‌ساله در ایام رمضان توزیع می‌شود، امروز خوشبختانه در شهر غزنی حضور یافتیم تا برای شماری از مهاجرین مستحق کمک توزیع کنیم.»

وی افزود که این کمک‌ها در سایر ولایات، به‌شمول پایتخت کشور، نیز ادامه دارد.

در همین حال، خانواده‌های نیازمندی که از این کمک‌ها بهره‌مند شده‌اند، از دریافت آن ابراز خرسندی کرده و خواستار حمایت‌های بیشتر از سوی سایر نهادهای خیریه شدند.

یکی از دریافت‌کنندگان کمک گفت: «ما شش عضو خانواده هستیم، نان‌آور نداریم و از بنیاد بیات تشکر می‌کنیم که برای ما کمک کرد.»

دریافت‌کننده دیگری نیز گفت: «از بنیاد بیات بسیار سپاسگزارم که در ماه مبارک رمضان برای ما کمک کرد.»

بنیاد بیات پیش از این نیز کمک‌های قابل توجهی به باشندگان نیازمند ولایت غزنی ارائه کرده است. گفتنی است که این بنیاد در برخی ولایات دیگر کشور نیز در زمینه تأمین آب آشامیدنی سالم، ساخت مساجد، مراکز صحی و مکاتب، کمک‌های چشمگیری انجام داده است.

سازمان نجات کودکان می‌گوید که شش ماه پس از زلزله مرگبار در کنر، حدود ۲۵ هزار کودک در این ولایت هنوز در خیمه زندگی می‌کنند و هیچ جدول زمانی مشخصی برای بازسازی خانه‌های آنها وجود ندارد.

زلزله ۳۱ آگست سال گذشته  بیش از ۲۰۰۰ نفر را کشت و بیش از ۸۰۰۰ خانه را ویران یا تخریب کرد. این سازمان اعلام کرد که بازسازی در این منطقه کوهستانی به‌گونه محدود آغاز شده است و برخی از قریه‌ها ممکن است هرگز بازسازی نشوند.

بیش از نیمی از نزدیک به ۱۳۰۰ صنف درسی تخریب یا به شدت آسیب دیده‌اند. ساخت مکاتب هنوز آغاز نشده است و حدود ۱۷۰۰۰ متعلم در فضاهای آموزشی موقت مشغول به آموزش هستند. بیش از ۶۰۰۰ خانواده آواره پس از از دست دادن خانه‌ها و درآمد خود، که قبلاً به طور متوسط ​​۷۵ تا ۱۲۰ دالر در ماه از طریق زراعت و کارهای کوچک بود، همچنان به کمک‌های بشردوستانه متکی هستند.

بوجار هوخا، نماینده سازمان نجات کودکان در افغانستان، گفت: «با افزایش نیازها در سراسر افغانستان و کاهش بودجه، نباید بگذاریم جوامع ویران‌شده در اثر زلزله رها شوند. خانواده‌ها به بازسازی زندگی ویران‌شده خود نیاز دارند و این امر مستلزم بودجه پایدار است.»

با بازگشت بیش از ۲.۹ میلیون افغان از ایران و پاکستان در سال ۲۰۲۵، بحران مسکن در افغانستان تشدید شده است و برخی از آنها در مناطقی که تحت تأثیر زلزله قرار گرفته‌اند، ساکن شده‌اند. سازمان ملل متحد تخمین می‌‌گوید که حدود ۴.۲ میلیون نفر در سراسر افغانستان امسال به سرپناه نیاز دارند.