نخستین آرکستر زنان افغانستان یک کارزار  جمع آوری پول تحت عنوان «سیاحت نروید یا لوازم نخرید؛ به جای آن پناهگاه زیر زمینی بسازند تا در هنگام حمله به آن پناه ببرند» راه اندازی کرده اند.

در صفحه ای از این کارزار تحت نام «با زهره همگام باشید» اولین درخواست «کمک مالی کنید» به چشم میخورد.

در این صفحه آمده است: “کمک مالی شما میتواند در ساخت یک محل زیرزمینی نان خوری استفاده شود تا در صورت وقوع حمله از آن به عنوان پناهگاه مورد استفاده قرار گیرد.”

هزینه ساخت این تاسیسات ۱۵۰،۰۰۰ دالر امریکایی تعیین شده است.

این در حالی است که دو سال قبل کنسرت‌های آرکستر زهره در کشورهای اروپایی  تماشاچیان زیادی را جذب کرد، اما حالا که وضعیت امنیتی افغانستان بدتر شده، این نوازندگان، هنرمندان و دیگر بازیگران در باره وضعیت جاری کشور نگران استند.

در دوران حکمرانی طالبان از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، موسیقی، تلویزین، سینما و تیاتر ممنوع بود. در این دوران خیلی از هنرمندان افغانستان را ترک کردند.

حالا طالبان ادعا میکنند که تغییر کرده اند؛ اما این گروه دو هفته قبل نظر محمد مشهور به «خاشه جوان» یک کمیدین را در کندهار و همچنان دواخان مینه پال، رییس مرکز اطلاعات و رسانه‌های حکومت را در کابل ترور کردند.

احمد سرمست، رییس انستیتوی ملی موسیقی افغانستان، که ارکستر زهره را مدیریت میکند به روزنامه دیلی میل بریتانیا گفته که ” ما این فلم (رژیم طالبان) را قبلا تماشا کرده ایم. تمام ملت در دوران طالبان محکوم به خاموشی بود و موسیقی ممنوع بود.”

آقای سرمست تاکید کرده است که نمی‌خواهد دوران طالبان دوباره تکرار شود.

او در این باره گفت:” افغانستان امروزی نسبت به سال ۱۹۹۶ بسیار تغییر کرده است به ویژه جوانان که از حقوق خود آگاه استند که کسی اجازه نخواهند داد تا آنها را به عقب برگرداند.”

بر اساس گزارش دیلی میل انستیتوت ملی موسیقی افغانستان ۳۵۰ شاگرد دارد که یک بر سه آن دختران استند.

در میان این دختران مینا کریمی نیز شامل است که سال گذشته در یک سفر به بریتانیا رفته بود.

مینا کریمی میگوید که وی و شاگردان دیگر هر روز در باره سقوط ولایات بحث میکند.

وی افزود که شاگران این انستیتوت در باره حملات راکتی بر ارگ ریاست جمهوری شوکه شده است.

او در این باره گفت: “برایم تکان دهنده بود، وقتی خانه رییس جمهور مورد حملات راکتی قرار میگیرد، وضعیت بسیار بد است، اما ما باید قوی باشیم. من درباره طالبان داستان‌های ترسناکی را شنیده ام، اما من فکر میکنم که نسل امروز بسیار قوی استند. من و رفیق‌های من اجازه نخواهیم داد تا طالبان موسیقی ما را متوقف کند.”

 این ارکستر از سال ۲۰۱۴ تاکنون سه بار مورد حمله قرار گرفته است، اما مینا میگوید که موسیقی برای وی ارزش دارد.

مینا در این باره گفته است: “وقتی من غمگین باشم موسیقی می نوازم. پس از این جنگ‌ها کشور ما به آن (موسیقی) نیاز دارد.”

ماه قبل انستیتیوت ملی افغانستان به مکان دیگر منتقل شد و چندین پیانو و وسایل دیگر موسیقی نیز به این انستیتیوت خریداری شده است.

آقای سرمست رییس این نهاد گفته است: “ما کار خود را متوقف نمی کنیم و با طالبان توسط هنر زیبای موسیقی مبارزه خواهیم کرد.”

این در حالی است که  نوازندگان در آرکستر ملی موسیقی افغانستان اولین کسانی در افغانستان استند که از سراسر افغانستان در انستیتیوت ملی موسیقی افغانستان هنر موسیقی را فرا میگیرد.