آغاز کار اکتشاف و استخراج گاز طبیعی در طوطی میدان؛ فرصت بزرگ اقتصادی برای افغانستان

ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی ریاست‌الوزرای امارت اسلامی، امروز ۲۳ سنبله ۱۴۰۴ خورشیدی در مراسم افتتاح کار عملی پروژه اکتشاف و استخراج ساحات گازی طوطی میدان حضور یافت و آن را گامی مهم در جهت توسعه سرمایه‌گذاری و رشد اقتصادی کشور خواند.

معاون اقتصادی تاکید کرد که این پروژه نه تنها نیاز داخلی کشور به گاز طبیعی را تا حد چشمگیری تامین می‌کند، بلکه وابستگی افغانستان به گاز و برق وارداتی را کاهش داده و به تدریج راه صادرات این انرژی پاک را نیز هموار خواهد ساخت.

ملا برادر افزود که امارت اسلامی با فراهم آوردن زمینه‌های لازم و تسهیلات ویژه، از تمامی سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی استقبال کرده و آنها را به سرمایه‌گذاری در افغانستان تشویق می‌نماید. وی همچنین گفت که پروژه طوطی میدان فرصت‌های شغلی زیادی برای جوانان کشور ایجاد خواهد کرد و به تعادل تجارت خارجی نیز کمک شایانی خواهد کرد.

در پایان، معاون اقتصادی از شرکت‌های قراردادی خواست تا با رعایت دقیق معیارها و استانداردهای بین‌المللی، فعالیت‌های خود را به بهترین شکل ممکن به پیش برند.

این پروژه مهم، نویدبخش تحول اقتصادی و توسعه پایدار در افغانستان است و می‌تواند نقطه عطفی در خودکفایی کشور در بخش انرژی به شمار رود.

افغانستان دارای ذخایر گاز طبیعی دست نخورده قابل توجهی است، به ویژه در ولایات شمالی هم‌مرز با ترکمنستان و ازبیکستان. بیشتر ذخایر گاز در دوران شوروی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ کشف شدند، زمانی که مسکو سرمایه‌گذاری زیادی را در بررسی‌های زمین‌شناسی و زیربنا‌ها انجام داد.

ذخایر کلیدی شامل میدان‌های شبرغان در جوزجان، که مدت‌ها به عنوان قطب اصلی گاز کشور شناخته می‌شد، و ذخایر طوطی میدان در این ولایت هستند. سایر ذخایر در سرپل و بلخ واقع شده‌اند.

افغانستان در اواخر دهه ۱۹۷۰ سالانه تا سه میلیارد متر مکعب گاز به اتحاد جماهیر شوروی صادر می‌کرد، اما پس از آن تولید از اثر جنگ کاهش یافت.

امروزه، ذخایر گاز اثبات شده افغانستان ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیارد متر مکعب تخمین زده می‌شود. مقامات، گاز را به عنوان یک منبع استراتژیک برای فابریکه‌های برق، کاهش واردات پرهزینه و در نهایت قرار دادن کشور به عنوان یک صادرکننده انرژی در منطقه می‌دانند.

بنابراین، راه‌اندازی پروژه گاز طوطی میدان نه تنها به عنوان یک نقطه عطف برای شمال، بلکه به عنوان بخشی از یک تلاش گسترده‌تر برای احیای سکتور گاز طبیعی افغانستان می‌باشد که مدت‌ها غیرفعال بود. این امر همچنین حرکت به سمت خودکفایی در بخش انرژی تلقی می‌شود.