مولوی هبة الله آخندزاده، رهبر امارت اسلامی در یک فرمان پنج‌ماده‌ای به وزارت امور داخله دستور داده است که عاملان رویدادهای ترافیکی در شاهراه‌های کشور را بازداشت و در هر صورت به محاکم مربوط معرفی کند.

بر اساس این فرمان، وزارت ترانسپورت و هوانوردی نیز موظف شده است در شناسایی و بازداشت عاملان رویدادهای ترافیکی و جمع‌آوری معلومات و اسناد مربوط، با وزارت امور داخله همکاری کند.

همچنین، محاکم مکلف شده‌اند به قضایای مربوط به رویدادهای ترافیکی اولویت بدهند و حقوق وارثان قربانیان را تأمین کنند.

این فرمان در حالی صادر می‌شود که در ماه‌های اخیر، رویدادهای ترافیکی در شاهراه‌های کشور افزایش یافته و شمار قربانیان این رویدادها نیز بیشتر شده است.

وزارت خارجه امریکا در واکنش به پیشنهاد امارت اسلامی برای سرمایه‌گذاری در معادن افغانستان گفته است که واشنگتن برنامه‌ای برای تعامل با امارت اسلامی ندارد و در زمینه توسعه منابع معدنی افغانستان با آنان همکاری نخواهد کرد.

یک سخنگوی وزارت خارجه امریکا در گفتگو با رسانه‌ها تأکید کرده است که واشنگتن با امارت اسلامی معامله نمی‌کند.

این اظهارات پس از آن مطرح شده است که امیرخان متقی، وزیر امور خارجه، از امریکا خواست در بخش‌های معادن، زیربناها، زراعت و تجارت افغانستان سرمایه‌گذاری کند.  

او گفته بود که امارت اسلامی از چنین سرمایه‌گذاری‌هایی استقبال می‌کنند.

متقی در گفتگو با فایننشال تایمز گفته است که روابط امارت اسلامی و امریکا نباید بر اساس ۲۰ سال جنگ گذشته ارزیابی شود و دو طرف باید بر همکاری‌های آینده تمرکز کنند.

 ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، نیز روز چهارشنبه بر ایجاد روابط خوب با واشنگتن تأکید کرده و گفته است که افغانستان به روابط دیپلماتیک و اقتصادی با امریکا نیاز دارد.  

توقیر حسین، سفیر پیشین پاکستان و استاد پوهنتون جورج‌تاون امریکا، خواستار تغییر اساسی در سیاست اسلام‌آباد در قبال افغانستان شده و گفته است که برخورد با افغانستان به‌عنوان یک مسئله عمدتاً امنیتی، نتیجه‌ای نداشته است.

حسین در مقاله‌ای که روز چهارشنبه در روزنامه «دان» پاکستان منتشر شد، گفت افغانستان، بدون توجه به این‌که چه حکومتی در کابل روی کار بوده، همواره یک چالش برای پاکستان بوده است. او افزود که سیاست‌های گذشته پاکستان نیز در بدتر شدن وضعیت افغانستان نقش داشته است.

او افغانستان را پیش از آن‌که یک مشکل نظامی با بُعد سیاسی باشد، یک چالش سیاسی با بُعد نظامی توصیف کرد. به گفته او، تنش‌های قومی، تفاوت میان مناطق روستایی و شهری، اختلافات مذهبی، درگیری‌های ایدئولوژیک و رقابت میان گروه‌های سیاسی و قدرت‌های منطقه‌ای، از عوامل بی‌ثباتی در افغانستان بوده‌اند.

حسین همچنین از حضور نظامی امریکا در افغانستان انتقاد کرد و گفت واشنگتن بدون داشتن یک استراتژی روشن وارد جنگ شد و با وجود ناکامی‌های پی‌درپی، سال‌ها در افغانستان به حضور خود ادامه داد.

او گفت افغانستان و پاکستان هر دو از چندین دهه جنگ و درگیری آسیب دیده‌اند. به باور حسین، رهبران سیاسی پیشین افغانستان نیز مسئول وضعیت کنونی این کشور هستند.

در مورد روابط کابل و اسلام‌آباد، حسین پیشنهاد کرده است که پاکستان یک استراتژی همه‌جانبه را در پیش بگیرد؛ استراتژی‌ای که در موضوعاتی مانند مدیریت مرزها، مهاجرین و تجارت، فشار و مشوق‌ها را هم‌زمان در نظر بگیرد.

او همچنین به پاکستان هشدار داده است که از گروه‌های مخالف حکومت افغانستان، چه به‌صورت مستقل و چه به نمایندگی از واشنگتن، حمایت نکند.

حسین نوشته است: «پاکستان نباید بار دیگر بخشی از یک جنگ دیگر امریکا شود.» او افزوده است که کمک‌های مالی امریکا نمی‌تواند خسارت‌های ناشی از جنگ‌های ناکام را جبران کند.

به گفته او، ایجاد روابط باثبات میان افغانستان و پاکستان برای امنیت، آینده اقتصادی و ثبات سیاسی هر دو کشور اهمیت اساسی دارد.