سال ۱۴۰۲هجری خورشید در حالی به پایان می‌رسد که تعلیق تحصیل دختران رفع نشد و دروازه‌های مکتب‌ها به روی دختران بالاتر از صنف ششم هم باز نشد.

در این سال بارها مقام‌های امارت اسلامی گفتند که طرح بازگشایی مکتب‌ها و پوهنتون‌ها به روی دختران نهایی خواهد شد، اما این وعده‌ها جامه عمل نپوشید.

در نشست‌های متعددی خواست‌ها این بود که به زنان اجازه داده شود تا به تعلیم، تحصیل و کار برگردند، اما امر ثانی امارت اسلامی همچنان پابرجا ماند و امر دیگری صادر نشد.

در سال ۱۴۰۲هجری خورشیدی زنان و دختران افغان انتظار داشتند تا دروازه‌های مکتب‌ها و پوهنتون‌ها به روی شان باز شود و آنان بتوانند به صنف‌های درسی خود برگردند، اما با یک سال انتظار آرزوی شان برآورده نشد و امارت اسلامی مکتب‌ها و پوهنتون‌ها را به روی آنان باز نکرد.

در بسیاری از نشست‌ها چه در داخل و چه در بیرون از کشور، خواست‌های مکرری منبی بر فراهم شدن زمینه تعلیم برای همه مطرح شد و برخی مقام‌های امارت اسلامی هم  نا رضایتی‌های خود را در این مورد مطرح کردند.

نمایندگان سازمان ملل و کشورهای جهان بارها تاکید کردند که باید حق آموزش به زنان و دختران داده شود، اما این خواست‌ها از سوی امارت اسلامی پذیرفته نشد.

انتونی بلینکن، وزیر خارجه امریکا گفته بود که:«حمایت از حقوق زنان و دختران یک بخش مرکزی سیاست خارجی ما است. در طول سه سال گذشته، ما استراتیژی‌ها، سیاست‌ها و برنامه‌های مشخصی را برای حمایت از زنان و دختران در سراسر جهان ارائه کرده‌ایم. این صرفاً لفاظی نیست، عملی است.»

سخنگویان امارت اسلامی بارها در مصاحبه‌های متعددی با رسانه‌ها در مورد بازگشایی مکتب‌ها و پوهنتون‌ها به روی دختران حرف زدند، اما نگفتند که چه زمانی به انتظار دختران پایان داده می‌شود.

حالا که نزدیک به سه سال از محرومیت دختران بالاتر از صنف ششم از مکتب و تعلیق تحصیل دختران میگذرد امیدواری‌ها این است در سال جدید تعلیمی در سیاست امارت اسلامی تغییراتی بوجود آید و زنگ مکتب با یک خبر خوشایند برای دختران به صدا در آید.