آگاهان حقوقی می‌گویند که براساس قوانین بین‌المللی مهاجرت، کشورها نباید مهاجرین را به‌گونه اجباری اخراج کنند. آنان تأکید می‌کنند اگر کشورهای میزبان مهاجرین را اخراج می‌کنند، باید در روشنایی قوانین بین‌المللی مهاجرت و در هماهنگی با نهادهای جهانی باشد.

عبدالسلام ضعیف، سفیر پیشین افغانستان در پاکستان می‌گوید :«آنها (پاکستان) باید در لیست سیاه قرار داده شوند و همچنان ناقضین حقوق بشر شناخته شوند و به یک محکمه جهانی کشانده شوند. این مهاجرین هستند که در همانجا تولد شده‌اند و پاکستان صلاحیت این را ندارد که دارایی‌ها و خانه‌های شان را غصب و یا تخریب کند و یا هم آنها را توهین نماید و به جبر آن‌ها را اخراج نماید.»

در کنار بسیاری از چالش‌ها، چشم اندازی امیدوارکننده برای کاهش دشواری‌های طاقت فرسا پیش روی پناهجویان افغان در پاکستان به چشم نمی‌خورد زیرا پاکستان عملاً روند اخراج مهاجران افغان را آغاز کرده است.

گل رحمان قاضی، حقوق‌دان می‌گوید :«هیچ کشور نمی‌تواند مهاجران را اجباراً از کشور اخراج کند.»

شماری دیگر از تحلیلگران می‌گویند که در کنار افزایش ستیزه جویی، بحران اقتصادی و وضعیت نا به هنجار سیاسی در پاکستان، تیرگی روابط بین کابل و اسلام‌آباد عامل دیگری‌ است که در عقب اخراج دسته جمعی مهاجرین قرار دارد.

با این حال، امارت اسلامی اقدام پاکستان را برخواسته از ناکارایی حکومت موقت این کشور از بهر تغییر اذهان شهروندان پاکستان می‌داند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی می‌گوید :«آنها (پاکستان) با همچو اقدام در برابر مهاجرین می‌خواهند افکار مردم خود را از مشکلات داخلی شان معطوف نمایند و یک موضوع جدید را ایجاد کنند تا هم رسانه‌ها مصروف آن شود و هم افکار مردم.»

پاکستان هیچ چهارچوب قانونی داخلی برای مهاجران ندارد و کنوانسیون پناهندگان سازمان ملل متحد را نیز امضا نکرده است. از همین رو، مهاجرین افغان چی قانونی و چه غیر قانونی را در برابر تغییر سیاست‌ها آسیب پذیر می‌سازد.