شکایت‌ها از برخورد نادرست با مهاجرین افغان در پاکستان رو به افزایش است. شماری از کسانی که تازه از آن کشور بازگشته‌اند، می‌گویند پولیس و نهادهای حکومتی پاکستان با آنان رفتار غیرانسانی داشته و دارایی‌های‌شان را غصب کرده‌اند.

بخش بزرگی از مهاجرین می‌گویند دارایی‌ها و سال‌ها تلاش آنان در پاکستان از بین رفته است.

شمس‌الله، یکی از بازگشت‌کنندگان، می‌گوید: «من در شهر کراچی چهل سال زندگی کردم. اجداد ما همان‌جا رفته بودند. فکر می‌کردم برای همیشه آنجا می‌مانم. زمین خریده بودم، اما همه را رها کرده برگشتم.»

اسلام‌الدین، یک مهاجر دیگر نیز می‌گوید: «خانه به ارزش ۱۵ تا ۲۰ لک را رها کردم. هر کسی می‌خواست غصب‌ کند. فقط توانستیم جان خود را سالم به افغانستان برسانیم.»

در کنار از دست رفتن دارایی‌ها، بسیاری از مهاجرین آینده و زندگی‌شان را نیز از دست داده‌اند.

محمد شاهین، محصل سال آخر طب در پاکستان، در حالی که همسر پاکستانی او کارت شهروندی دارد، می‌گوید: «به من گفتند چون افغان هستی، باید همسرت را هم با خود ببری. گفتند می‌توانی فقط با ویزه برگردی.»

بازداشت و اخراج کودکان؛ روایت‌های تکان‌دهنده

مهاجرین می‌گویند پولیس پاکستان کودکان ۱۰ تا ۱۷ ساله را بازداشت کرده، چندین روز در زندان نگه می‌دارد بدون آنکه خانواده‌ها را خبر کند، سپس آنان را بدون سرپرست به افغانستان می‌فرستد.

نجیب‌الله، یک کودک مهاجر بی‌سرپرست، می‌گوید: «کودکان را بازداشت می‌کردند، یک ماه در زندان نگه می‌داشتند، بر آنها ظلم می‌کردند، مجبور به کارشان می‌کردند و بعد به افغانستان می‌فرستادند.»

الله‌محمد، کودک دیگر، نیز روایت می‌کند: «ظلم از حد گذشته بود. بسیاری از دوستان ما را بازداشت و اخراج کردند. خانواده‌های‌شان پریشان بودند.»

مسئولان ولسوالی سپین‌بولدک هم تأیید می‌کنند که ده‌ها کودک بی‌سرپرست از پاکستان به افغانستان برگشته‌اند.

محمدعلی حقمل، مسئول روابط‌عامه سپین‌بولدک، می‌گوید: «ده‌ها کودک را اخراج کرده‌اند. حتی با خانواده‌های‌شان تماس ندارند. بدون اطلاع خانواده‌ها بازداشت و اخراج شده‌اند. با مشکلات روبه‌رو هستند، اما امارت اسلامی به آنها رسیدگی می‌کند.»

اخاذی پولیس در مسیر چمن – سپین‌بولدک

مهاجرین می‌گویند پولیس پاکستان در مسیر خروج، از آنان پول اخاذی می‌کند و تنها زمانی اجازه عبور می‌دهد که بین ۲۰ هزار تا ۸۰ هزار افغانی پرداخت شود.

یوسف‌خان، یکی از بازگشت‌کنندگان، می‌گوید: «سه ماه را در زندان سپری کردیم. با آن هم ۸۰ هزار افغانی دادیم تا آزاد شدیم. هشت روز در راه بودیم.»

مسئولان محلی سپین‌بولدک می‌گویند روزانه ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ خانواده مهاجر از مسیر چمن – سپین‌بولدک وارد افغانستان می‌شوند که شمار آنان به ۶ تا ۸ هزار نفر می‌رسد.