با نزدیک شدن زمستان، هزاران تن از باشنده‌گان آسیب‌دیده زلزله مرگبار کنر با نگرانی‌های تازه روبه‌رو شده‌اند؛ نگرانی از سرمای شدید، برف‌باری و نبود سرپناه مناسب برای دوام آوردن در ماه‌های سخت پیش‌ِرو.

کوچی، مادر پنج فرزند از روستای شومش در ولسوالی نورگل، لحظه‌های وحشتناک شب حادثه – ۳۱ آگست ۲۰۲۵ – را چنین روایت می‌کند:«نیمه شب بود که ناگهان صدای مهیبی آمد. کودکانم را گرفتم و از خانه بیرون شدم. در همان لحظه اتاق پشت سر ما فروریخت. هیچ کاری کرده نمی‌توانستم.» او می‌گوید بسیاری از مردم جان باخته‌اند و اکنون جرأت برگشتن به خانه ویران‌شده‌اش را ندارد.

زلزله شش‌ریشتری در کنر و ننگرهار بیش از ۲۲۰۰ شهید برجای گذاشت و ۳۰۰۰ تن دیگر را زخمی ساخت. هزاران خانواده آواره شده و اکنون در کمپ‌های موقتی در شرایط دشوار زندگی می‌کنند.

پس از حادثه، سازمان داکتران بدون مرز (MSF) به مریضان آسیب‌دیده کمک‌های طبی فرستاد و سپس یک کلینیک صحی ۲۴ ساعته و یک مرکز صحی کوچک را در کمپ پتن آغاز به کار کرد. از اواسط میزان، تیم‌های سیار این سازمان به کمپ «آری گمبه» در شومش نیز رسیدگی می‌کنند.

در کنار تداوی مجروحان، این تیم‌ها خدمات صحی، واکسیناسیون، مراقبت‌های قبل و بعد از ولادت، نشست‌های آگاهی‌دهی و مشوره‌دهی روانی عرضه می‌کنند. تنها در یک و نیم ماه، بیش از ۷۵۰۰ مریض – عمدتاً مبتلا به اسهال، عفونت‌های تنفسی و بیماری‌های جلدی – در این مراکز تداوی شده‌اند.

داکتران می‌گویند یأس و افسردگی در میان آسیب‌دیدگان عمیق است. دکتر ناهیده نور، یکی از داکتران بدون مرز، می‌گوید: «خیلی‌ها عزیزان‌شان را از دست داده‌اند. صدا و صحنه‌های زلزله هنوز در ذهن‌شان باقی مانده. این حالت روی روان همه‌گانی تأثیر گذاشته است.»

دز گزارش سازمان داکتران بدون مرز آمده است که، با سرد شدن هوا، چالش تازه‌ای فرارسیده است. شب‌ها در مناطق کوهستانی کنر رو به یخ‌زدن است و به زودی برف‌باری آغاز خواهد شد. باشنده‌گان کمپ‌ها می‌گویند خیمه‌ها در برابر باران و برف مقاومت ندارد.

سید جلال، یکی از بی‌جا‌شدگان، می‌گوید: «چند پتویی که داریم، در برابر زمستان جواب نمی‌دهد. خیمه‌ها هم سرد هستند. در باران اخیر، کودکان و زنان خیلی رنج کشیدند.»

کارشناسان صحی هشدار می‌دهند که با سردی هوا، احتمال افزایش بیماری‌های موسمی مانند سینه‌بغل، سرخکان و سیاه‌سرفه زیاد می‌شود؛ در حالی‌که مردم در سرپناه‌های موقتی بدون گرم‌کن و برق زندگی می‌کنند.

دکتر عصمت‌الله عصمت، مشاور صحی داکتران بدون مرز در کنر، تأکید می‌کند:«نیاز است کمک‌های بیشتری صورت گیرد تا بازماندگان بتوانند تا یافتن راه‌حل دایمی یا برگشت به خانه‌های‌شان در شرایط قابل قبول زندگی کنند.»