برنامه جهانی غذا هشدار داده است که افغانستان در پی اختلالات ناشی از بحران جاری تنگه هرمز با چالش‌های فزاینده بشردوستانه روبه‌رو شده و افزایش هزینه‌های مواد غذایی، سوخت و حمل‌ونقل، روند کمک‌رسانی به میلیون‌ها نیازمند را با دشواری‌های جدی مواجه کرده است.

کارل اسکاو، سرپرست برنامه جهانی غذا، روز پنج‌شنبه در مقر سازمان ملل متحد در نیویارک گفت که هشدارهای اولیه درباره پیامدهای افزایش بهای انرژی اکنون در برخی از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان، از جمله افغانستان، به واقعیت تبدیل شده است.

او که به‌تازگی از افغانستان دیدار کرده، وضعیت انسانی در این کشور را نگران‌کننده توصیف کرد و گفت در یک مرکز صحی روستایی در نزدیکی جلال‌آباد، صدها مادر را مشاهده کرده که کودکان دچار سوءتغذیه خود را به دلیل پایان یافتن ذخایر مواد تغذیه‌ای، بدون دریافت کمک به خانه بازمی‌گرداندند.

اسکاو افزود: «در طول سال‌های کاری خود هرگز چنین وضعیتی را ندیده بودم. میزان ناامیدی و درماندگی در آن مرکز صحی قابل توصیف نیست.»

به گفته برنامه جهانی غذا، کمبود کمک‌ها نتیجه کاهش بودجه‌های بشردوستانه و اختلال در زنجیره‌های تأمین است؛ موضوعی که انتقال محموله‌های کمکی از مسیر کشورهای همسایه را با مشکلات گسترده روبه‌رو کرده است.

افغانستان همزمان با این بحران، با فشارهای اقتصادی ناشی از تحولات منطقه و بازگشت حدود ۲.۸ میلیون مهاجر اخراج‌شده و عودت‌کننده از کشورهای همسایه طی یک سال گذشته نیز دست‌وپنجه نرم می‌کند.

برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که از زمان آغاز بحران تنگه هرمز، نزدیک به ۲.۳ میلیون نفر دیگر در افغانستان به جمعیت دچار گرسنگی حاد افزوده شده‌اند.

در همین حال، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) نیز هشدار داده است که تأخیر در انتقال کالاها و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل، روند رساندن واکسین‌ها، غذاهای درمانی و سایر کمک‌های حیاتی را مختل کرده است. بر بنیاد این گزارش، برخی محموله‌های بشردوستانه اکنون با تأخیرهایی تا شش ماه مواجه هستند.

مقام‌های سازمان ملل تأکید می‌کنند که پیامدهای بحران تنگه هرمز فراتر از خاورمیانه گسترش یافته و کشورهایی چون افغانستان از سنگین‌ترین تبعات آن آسیب می‌بینند. آنان هشدار داده‌اند که ادامه این وضعیت می‌تواند گرسنگی را تشدید کرده، فقر را افزایش دهد و دستاوردهای شکننده بشردوستانه در افغانستان را با خطر جدی مواجه سازد.

این هشدارها در حالی مطرح می‌شود که نهادهای کمک‌رسان بار دیگر از جامعه جهانی خواسته‌اند برای جلوگیری از وخامت بیشتر وضعیت میلیون‌ها افغان نیازمند، حمایت‌های مالی و بشردوستانه خود را افزایش دهند.