فرار مغزها؛ خسارتی جدی به افغانستان و ارتباط علمی آن با جهان گذاشته است.

شماری از آگاهان و استادان پوهنتون می گویند، با تغیر وضعیت سیاسی، تحصیل یافته های افغانستان به طور فزاینده‌ای به کشور خود پشت کرده اند.

فرار اشرف غنی، همه داشته ها را از هم پاشید، سبب شد تا در کنار صدها شهروند افغان، اغلب نخبگانی که ستون سازنده‌گی کشور در آینده بودند نیز به کشور و آینده اش پشت کنند و برای آینده خود افغانستان را ترک گفتند.

پرستو فروغ، دختر ۱۹ ساله است که در بامیان، زبان انگلیسی را تدریس می‌کند، می‌گوید؛ ترس، جایگزین کلمه امید در زندگی وی شده است.

فروغ که پس از به دست گرفتن قدرت توسط امارت اسلامی، شغل اش را از دست داده است، شغلی که امید برای آینده اش حساب می آمد.

خانم فروغ میگوید: “در حال حاضر بسیار احساس ناامیدی می کنم و کلمه «ترس» جایگزین کلمه «امید» در زندگی من شده است. زیرا قبل از اینکه رویاهای زیادی داشته باشم آرزوهایی داشتم که بسیار موفق شوم، اما اکنون در واقع هیچ امیدی ندارم. در افغانستان چون حتی به من اجازه تدریس و تحصیل را نمی دهند و در حال حاضر زندگی من آنگونه نیست که تصورش را می کرد.”

بامیان در ۲۰ سال گذشته یکی از امن ترین نقاط در جغرافیایی جنگزده افغانستان بود، و از این رو بامیانی ها به گونه چشم گیری رشد کرده اند اما در دو ماه پسین باشنده گان زیادی از این ولایت، یکی پی دیگری شهر شان را ترک گفتند.

برخی از استادان در موسسه های محلی، معتقد هستند که همه چیز از بین نرفته و با وجود اینکه فرصت خروج از کشور را داشته اند، ترجیح داده اند در آنجا بمانند و برای آینده روشن ادامه بدهند.

امید عیسی مدیر مجتمع ستاره میگوید: “من اینجا هستم و مانند من افراد زیادی هستند و آنها بسیار مشتاق هستند و به آینده خود بسیار امیدوار هستند و این کشور ما است و ما باید کشورمان را بسازیم و این مسوولیت ما است.”

محمدرضا ابراهیم معاون پوهنتون بامیان میگوید: “این زمانی است که من فکر می کنم اگر امارت اسلامی می خواهد افغانستان را باثبات کند، می خواهد تمام مشکلاتی را که برای افغانستان تلفات ایجاد می کند از بین ببرد، باید رفتار و اقدامات روزمره خود را تغییر دهد. فکر نکنید ما می توانیم به زور حکومت کنیم، ما باید در دل مردم حکومت کنیم.”

امارت اسلامی از افغان‌های تحصیل‌کرده خواسته‌اند تا در این کشور باقی بمانند و به بازسازی کشور کمک کنند.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی میگوید: “ما اقداماتی را انجام خواهیم داد تا آنها مجبور به ترک کشور نشوند. ما فرصت هایی را برای کسانی که باز خواهند گشت ایجاد خواهیم کرد. من یک بار دیگر از همه افغان ها در سراسر جهان که در زمینه های خود متخصص هستند می خواهم که برگردند. آنها باید برای بازسازی کشور خود بازگردند.”

مغز ها روشن و تحصیل یافته های کشور اکثرا امروز در کمپ های پناهجویان در کشور های غربی به سر می برند. تحصیل یافته های جوان تا حتی تیم نوپای دختران ربایتک افغانستان کسانی اند که امروز در کشور حضور ندارند و تنها از آن ها جام های افتخاری که به دست آورده اند باقیست.