سه روز پس از آنکه وزیر خارجه هند گفت یک هیئت تخنیکی را به منظور ارزیابی کمک‌های دهلی نو به مردم افغانستان به کابل فرستاده اند، یک هیئت علمای دینی هند به ایران رفته و با سرپرست سفارت افغانستان در تهران دیدار و گفتگو کرده است.

این هیئت به رهبری سید سلمان حسینی ندوی، از عالمان برجسته هند با فضل محمد حقانی روی مسایل مربوط به افغانستان و نقش علما درتامین روابط دو کشور صحبت کرده است.

به باور بسیاری‌ها، سفر علمای دینی هند به کابل می‌تواند برای از سرگیری روابط سیاسی میان کابل و دهلی نو مفید واقع شود.

جنت فهیم چکری، آگاه سیاسی می‌گوید: «هندوستان در طول تاریخ همیشه روابط خوبی با افغانستان داشته، کمک های خودرا با افغانستان انجام داده، اما یک باریکی وجود دارد که در زمان اشرف غنی و حامد کرزی، بیلانس را آنها نتوانستند حفظ بکنند. به اندازه ای روابط شان با هندوستان نزدیک شد که بعضی پروگرام های سیاسی و حتی اسناد سیاسی را در قنسولگری های شان در ننگرهار و پکتیا پیدا کردند که هندوستان در افغانستان فعالیت‌های سیاسی را انجام می‌دهد.»

وزیر خارجه هند گفته است که علاقمندی دهلی نو به مسایل سیاسی افغانستان در حال حاضر کمتر است و اما بیشتر برای کمک رسانی به مردم افغانستان توجه خواهند کرد. اما هند چه نقشی را می‌تواند در مسایل افغانستان داشته باشد؟

رحمت الله حسن، آگاه سیاسی می‌گوید: «سیاست‌های هندوستان در منطقه و افغانستان هیچ شده. هیچ نوع دستاوردی هندوها در موضوع افغانستان ندارند. بسیار ضعیف بازی کردند. هندوستانی‌ها و دولت هند هیچ نوع نقشی را در آینده افغانستان ایفا کرده نمی توانند، بالآخره هندوستانی‌ها در داخل جامعه خود تقریبا ۲۴۰ میلیون نفوس مسلمان دارند. برخورد شان در برابر همان مسلمان‌های که در هند اند، بسیار تبعیض آمیز و زشت است. به همین خاطر جامعه مسلمان افغانستان حرکت‌های هند را زیر کنترول دارند، می‌بینند که با مسلمان‌های خود چه کار می‌کنند.»

دهلی نو اما دولت جدید افغانستان را تا کنون به رسمیت نشناخته و همانند سایر کشورها، ایجاد حکومت فراگیر، تامین حقوق بشر و رفع تهدیدهای تروریستی از خاک افغانستان را از شرایط به رسمیت شناختن امارت اسلامی می‌داند.

هند در مورد جنجال‌های اخیر در سفارت افغانستان در دهلی نو گفته است که این موضوع مربوط به مسایل داخلی افغانستان است و دهلی نو در آن دخالتی ندارد.