وزیر مهاجرت سویدن، یوهان فورسل، از اتحادیه اروپا خواست تا روندی مشترک برای صدور اسناد هویتی و مسافرتی برای شهروندان افغان که درخواست پناهندگی‌شان رد شده یا در کشورهای میزبان مرتکب جرم شده‌اند، ایجاد شود.

فورسل گفته است که اخراج افغان‌هایی که فاقد اسناد هویتی هستند، اکنون “تقریباً غیرممکن” است و افزود که اتحادیه اروپا می‌تواند در سطح فنی توافقی برای صدور اسناد لازم داشته باشد تا روند بازگشت آنان تسهیل شود، بدون اینکه مشروعیتی به امارت اسلامی داده شود.

وی تأکید کرده است که کسانی که مرتکب جرم شده‌اند، خودشان انتخاب کرده‌اند که از جامعه اروپا کنار بروند و سویدن باید آنان را اخراج کند. فورسل همچنین پیشنهاد کرده است که اخراج افغان‌ها در پروازهای چارتر گروهی انجام شود.

مگنوس برونر، کمیشنر امور داخلی و مهاجرت اتحادیه اروپا، نیز تأیید کرده است که کشورهای عضو در سطح فنی با مقامات امارت اسلامی در افغانستان برای تسهیل بازگشت پناهجویان در حال گفت‌وگو هستند.

تیم ملی کریکت افغانستان با آن‌که در سومین و آخرین دیدار ۲۰آوره با تفاوت ۱۵ دوش مغلوب ویست‌اندیز شد، اما با پیروزی در دو بازی نخست، این سلسله  بازی‌ها را با نتیجه ۲–۱ به سود خود پایان داد.

در دیدار پایانی، افغانستان پس از برنده شدن قرعه، توپ‌اندازی را برگزید. ویست‌اندیز در ۲۰ آور توانست ۱۵۱ دوش به‌دست آورد. در این دیدار، راشد خان با گرفتن دو ویکت و اجرای مؤثر، نقش مهمی در محدود ساختن حریف داشت.

در پاسخ، رحمان‌الله گربز با بازی درخشان خود ۷۰ دوش به ثمر رساند، اما تیم افغانستان نتوانست هدف تعیین‌شده را تکمیل کند و بازی را واگذار کرد. با این حال، درویش رسولی با ۱۵۶ دوش در مجموع سه دیدار، عنوان بهترین بازیکن این سلسله بازی‌ها را از آن خود ساخت.

این سلسله برای افغانستان یک موفقیت مهم پیش از رقابت‌های جام جهانی ۲۰آوره به‌شمار می‌رود و آمادگی تیم را در آستانه این رقابت‌ها نشان می‌دهد.

اظهارات دونالد ترمپ، رئیس‌جمهور امریکا، مبنی بر این‌که نیروهای ناتو در جنگ افغانستان «در خط مقدم حضور نداشتند»، با واکنش‌های تند مقام‌ها، سیاست‌مداران و نظامیان کشورهای هم‌پیمان روبه‌رو شده است. این اظهارات که در حاشیه مجمع جهانی اقتصاد در داووس مطرح شد، از سوی منتقدان «نادرست» و «توهین‌آمیز» خوانده شده است.

پس از حملات ۱۱ سپتمبر ۲۰۰۱، متحدان ناتو در کنار امریکا وارد جنگ افغانستان شدند؛ جنگی که دو دهه ادامه یافت و تلفات سنگینی بر جای گذاشت. بر اساس آمارها، هزاران سرباز از کشورهای هم‌پیمان جان باختند که بریتانیا پس از امریکا بیشترین تلفات را متحمل شد.

مقام‌های بریتانیایی و نمایندگان پارلمان این کشور، اظهارات ترمپ را بی‌پایه دانسته و تأکید کرده‌اند که نیروهای ناتو همواره شانه‌به‌شانه نیروهای امریکایی جنگیده‌اند. برخی نظامیان پیشین نیز گفته‌اند که این سخنان، جان‌باختن سربازان هم‌پیمان را نادیده می‌گیرد.

این جنجال بار دیگر بحث‌ها درباره دیدگاه انتقادی ترمپ نسبت به ناتو و نقش این ائتلاف در امنیت جمعی غرب را داغ کرده است.