جاناتان ترات، پس از هدایت تیم ملی کریکت افغانستان در یکی از موفق‌ترین دوره‌های تاریخ این تیم، کارش را پایان رساند.

دوره کاری جاناتان ترات روز پنجشنبه به پایان رسید، روزی که تیم افغانستان در آخرین بازی خود در جام جهانی ۲۰ آوره کانادا را با تفاوت ۸۲ دوش شکست داد.

در دوره‌ مربی‌گری ترات، افغانستان برای اولین بار به مرحله نیمه‌نهایی در نسخه ۲۰۲۴ جام جهانی ۲۰ اوره رسید. این بازیکن سابق تیم ملی انگلستان دوره‌ای از رشد سریع تیم افغانستان و نتایج برجسته را پشت سر می‌گذارد.

ترات اظهار داشت: «من همیشه احساس می‌کنم که به اندازه کافی خوش‌شانس بوده‌ام که خاطرات زیادی را به عنوان بازیکن و همچنین اکنون به عنوان مربی داشته‌ام.»

او پیروزی افغانستان بر پاکستان و انگلستان در جام جهانی کریکت پنجاه آوره را یادآور شد.

ترات همچنین به پیشرفت افغانستان در مسابقات دوجانبه، از جمله پیروزی‌های مهم مقابل پاکستان، بنگله‌دیش و افریقای جنوبی، اشاره کرد.

او گفت: «بنابراین من بسیار خوش‌شانس هستم که مربیگری برخی از بازیکنان واقعاً عالی، برخی از انسان‌های واقعاً خوب، گروهی از افراد خوب و زمینه‌هایی برای پیشرفت در همه جا را بر عهده داشته‌ام.»

ترات با نگاه به آینده معتقد است که جهش بعدی افغانستان به وجود توپ‌اندازهای سریع در کنار اسپینرها از جمله راشد خان و مجیب الرحمن بستگی دارد.

با وجود اینکه از او به عنوان یکی از مدعیان مهم مربیگری در سطح جهانی یاد می‌شود، این مربی ۴۴ ساله گفت که ابتدا قصد دارد کمی استراحت کند.

ترات گفت: «واقعاً از این دوران لذت برده‌ام و نمی‌دانم آینده چه خواهد شد. شاید چند روزی استراحت کنم و ببینم چطور پیش می‌رود. مشتاقانه منتظرم ببینم بقیه جام جهانی چطور پیش می‌رود. ای کاش هنوز اینجا بودیم و می‌توانستیم در مرحله بعدی بازی کنیم.»

ترات همچنین ابراز امیدواری کرد تیم انگلستان را مربیگری کند.

تیم ملی کریکت افغانستان در آخرین دیدار خود در رقابت‌های جام جهانی بیست‌آوره ۲۰۲۶، مرحله گروهی گروه D را با پیروزی مقتدرانه برابر تیم ملی کانادا در شهر چنای هند به پایان رساند و با تفاوت ۸۲ دوش به برتری دست یافت.

عملکرد درخشان افغانستان، که با ۹۵ دوش عالی و بدون باخت از ابراهیم ځدران برجسته شد، این تیم را به مجموع قدرتمند ۲۰۰ دوش در برابر از دست دادن ۴ ویکت رساند؛ پیش از آن‌که کانادا را با فاصله قابل توجهی کمتر از هدف تعیین‌شده اوت کند.

این پیروزی پایانی روحیه‌بخش برای افغانستان در تورنمنتی بود که در مجموع برای این تیم ناامیدکننده سپری شد. با وجود ثبت دو برد از جمله این مسابقه و پیروزی پنج ویکتی برابر امارات متحده عربی در اوایل مرحله گروهی — افغانستان نتوانست امتیاز کافی یا نرخ خالص دوش لازم را برای صعود به مرحله ارزشمند «سوپر هشت» به دست آورد.

کارزار افغانستان با شکست‌های نزدیک در دیدارهای حساس برابر نیوزیلند و افریقای جنوبی آسیب دید؛ دیداری که برابر افریقای جنوبی برگزار شد، در دو سوپر آور و هیجان‌انگیز فیصله یافت. این باخت‌ها در نهایت سبب شد تا تیم در گروه بسیار رقابتی D در میان دو جایگاه برتر صعود قرار نگیرد؛ گروهی که در آن افریقای جنوبی و نیوزیلند جواز صعود گرفتند.

برای هواداران افغان، پیروزی برابر کانادا تا حدی مایه دلگرمی و فرصتی برای تجلیل از روحیه مبارزاتی تیم بود. اما این مسابقه در عین حال لحظه‌ای تلخ و شیرین نیز محسوب می‌شد، زیرا آخرین حضور تیم تحت هدایت سرمربی جاناتان ترات بود که پس از پایان تورنمنت از سمت خود کناره‌گیری کرد. ترات، بازیکن پیشین بین‌المللی، در دوره مربیگری‌اش به رشد افغانستان در صحنه جهانی کمک کرد و تیم را در چندین رویداد مهم بین‌المللی رهبری نمود.

هرچند سفر افغانستان در جام جهانی در همین‌جا پایان می‌یابد، اما نکات مثبت زیادی  از استعدادهای نوظهور گرفته تا نمایش‌های به‌یادماندنی وجود دارد که آینده تیم را شکل خواهد داد، زیرا آنان همچنان در تلاش برای دست‌یابی به موفقیت‌های بیشتر در کریکت بین‌المللی هستند.

ساموئل صدیقی، کوهنورد افغان و بنیان‌گذار نهاد «افغان پیکس»، با صعود موفقانه به قلهٔ آکونکاگوا (بلندترین کوه در قاره آمریکا) به ارتفاع ۶۹۶۲ متر، برگ زرین دیگری را در تاریخ کوهنوردی افغانستان رقم زد. این صعود که در ۱۴ فبروری ۲۰۲۶ انجام شد، بلندترین قلهٔ قارهٔ امریکا و یکی از «هفت قلهٔ جهان» به‌شمار می‌رود.

صدیقی که پیش از این در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان نخستین شهروند افغانستان بر فراز کوه اورست ایستاد، می‌گوید هدفش از صعودهای بین‌المللی، الهام‌بخشی به نسل جوان افغانستان و جلب توجه جهانی به ظرفیت‌های طبیعی و کوهستانی این کشور است.

این برنامه با پشتیبانی تخنیکی یک شرکت انجام شده است؛ شرکتی باسابقه که بیش از پنج دهه در زمینهٔ راهنمایی صعودها در آکونکاگوا فعالیت دارد. مسئولان این شرکت، حمایت از صدیقی را افتخاری برای خود دانسته‌اند.

ساموئل صدیقی از طریق نهاد «افغان پیکس»، روی توسعهٔ اسکی، کوهنوردی، آموزش ایمنی برف‌کوچ و حفاظت محیط‌زیست تمرکز دارد؛ برنامه‌هایی که به‌ویژه در ولایت بامیان در حال گسترش است. او تأکید می‌کند که کوهستان‌های افغانستان می‌توانند زمینه‌ساز آموزش، ورزش و حتی گردشگری پایدار شوند، مشروط بر این‌که دانش و ایمنی در اولویت قرار گیرد.

به گفتهٔ او، «هر صعود پیامی است برای دختران و پسران افغان که هیچ محدودیتی در برابر اراده و تلاش وجود ندارد. کوه‌ها صبر، مسئولیت‌پذیری و کار گروهی را می‌آموزند؛ ارزش‌هایی که در زندگی نیز حیاتی‌اند.»

کارشناسان می‌گویند این دستاورد نه‌تنها موفقیتی ورزشی، بلکه نمادی از توانایی جوانان افغان برای حضور مثبت در عرصه‌های جهانی و استفادهٔ سازنده از ظرفیت‌های طبیعی کشور است.