قرارداد اجرای یک پروژه بزرگ آب‌رسانی از بند شاه‌وعروس به باشندگان ناحیه هفدهم شهر کابل، با هزینه مجموعی یک میلیارد افغانی، میان شرکت دولتی آب‌رسانی و فاضلاب شهری و شرکت قراردادی «پکتیا موج» امضا شد.

محمد نبی بهار، سخنگوی ریاست عمومی شرکت‌های امارتی، می‌گوید که این پروژه با هدف تأمین آب آشامیدنی برای باشندگان ناحیه هفدهم کابل تطبیق می‌شود و پیش‌بینی شده است که حدود ۵۰ هزار جانواده از آن مستفید شوند.

به گفته بهار، در چارچوب این پروژه، از ۱۰۰ لیتر آب سطحی در ثانیه و ۱۰۰ لیتر آب در ثانیه از پنج چاه عمیق استفاده خواهد شد که در مجموع ظرفیت تأمین ۲۰۰ لیتر آب در ثانیه را فراهم می‌کند.

او افزوده است که هزینه مجموعی این پروژه یک میلیارد افغانی برآورد شده و قرار است کارهای آن در مدت سه سال تکمیل و برای بهره‌برداری به استفاده‌کنندگان سپرده شود.

اجرای این پروژه می‌تواند در بهبود دسترسی باشندگان ناحیه هفدهم کابل به آب آشامیدنی نقش داشته باشد.

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (یوان‌دی‌پی) از آغاز مرحله دوم برنامه احیای فعالیت‌های اقتصادی و بهبود محیط‌های آسیب‌پذیر در پنج ولایت افغانستان خبر داده است؛ برنامه‌ای که با حمایت مالی جمهوری کوریا اجرا می‌شود.

این سازمان روز دوشنبه، ۲۶ اکتوبر، اعلام کرده است که مرحله دوم برنامه «احیای ۲» با هدف حمایت از روند بازسازی، تقویت معیشت مردم و بهبود وضعیت اقتصادی جوامع آسیب‌پذیر راه‌اندازی می‌شود.

بر اساس اعلامیه این نهاد، کابل، پکتیا، غزنی، ننگرهار و کنر شامل این برنامه خواهند بود.

تقویت منابع معیشتی، بازسازی زیربناهای اجتماعی، احیای فعالیت‌های اقتصادی محلی و افزایش توانایی جوامع برای مقابله با چالش‌های اقتصادی، از محورهای اصلی مرحله دوم این برنامه عنوان شده است.

برنامه توسعه سازمان ملل متحد گفته است که مرحله دوم این طرح بر دستاوردهای مرحله نخست استوار بوده و با هدف گسترش تلاش‌ها برای بهبود شرایط اقتصادی افغانستان اجرا می‌شود.

با این حال، در اعلامیه منتشرشده درباره بودجه مجموعی، زمان‌بندی اجرای برنامه و شمار افرادی که از آن بهره‌مند خواهند شد، جزئیاتی ارائه نشده است.

پس از ممنوعیت کشت کوکنار از سوی امارت اسلامی در سال ۲۰۲۲، تولید تریاک در افغانستان به‌گونه چشم‌گیر کاهش یافته؛ اما گزارش‌ها نشان می‌دهد که کشت این ماده مخدر در مناطق صفری پاکستان و ایران گسترش یافته و این منطقه ممکن است به یکی از مراکز مهم تولید تریاک در جهان تبدیل شود.

بر بنیاد تصاویر ماهواره‌ای و گفتگو با دهقانان محلی، ایالت بلوچستان پاکستان و ولایت سیستان‌ و بلوچستان ایران در سال‌های اخیر شاهد افزایش کشت کوکنار بوده‌اند.

دیوید منسفیلد، پژوهشگر بریتانیایی در بخش مواد مخدر افغانستان، می‌گوید که ممنوعیت امارت اسلامی، ناامنی‌های فزاینده و مشکلات اقتصادی، زمینه گسترش کشت کوکنار را در مناطق مرزی سه کشور فراهم کرده است.

به گفته منسفیلد، تصاویر ماهواره‌ای شرکت بریتانیایی «السیس» نشان می‌دهد که بیش از ۹ هزار هکتار زمین در بلوچستان پاکستان زیر کشت کوکنار قرار داشته است. ولسوالی‌های لورالایی و قلعه عبدالله از مناطق عمده این کشت عنوان شده‌اند.

گزارش‌ها حاکی است که شماری از دهاقین افغان پس از ممنوعیت کشت کوکنار در افغانستان، به پاکستان و ایران رفته و با سرمایه‌گذاری و همکاری با دهاقین محلی، به کشت این محصول روی آورده‌اند.

در ایران نیز ولایت سیستان‌ و بلوچستان یکی از مناطق عمده تولید تریاک دانسته می‌شود. تصاویر ماهواره‌ای سال ۲۰۲۶ از گسترش کشت کوکنار در بخش‌هایی از این ولایت حکایت دارد.

در همین حال، کشت کوکنار در افغانستان نیز با وجود ممنوعیت امارت اسلامی، به‌ویژه در ولایت بدخشان و برخی مناطق جنوب‌غرب کشور، بار دیگر افزایش یافته است.

منسفیلد هشدار داده است که اگر روند کنونی ادامه یابد، کشت کوکنار در سال ۲۰۲۷ در افغانستان، پاکستان و ایران بیشتر خواهد شد؛ موضوعی که می‌تواند عرضه هروئین در بازارهای جهانی را افزایش داده و منابع مالی گروه‌های مسلح را تقویت کند.

کارشناسان می‌گویند که فقر، خشکسالی، بدهی‌های دهاقین و ناامنی از عوامل مهم گسترش این پدیده‌اند؛ روندی که نگرانی‌ها درباره افزایش قاچاق مواد مخدر و تشدید خشونت در منطقه را بیشتر کرده است.

این درحالیست که امارت اسلامی پیش از این گفته است که کشت و قاچاق مواد مخدر در افغانستان نزدیک به صفر کاهش یافته است.