این سازمان گفته است، از آنجایی که بیشتر جهان از امارت اسلامی به دلیل مسئله حقوق زنان و دختران دوری اختیار کرده اند، کشورهای منطقه در ماحول افغانستان برای رفع نگرانی‌های خود درباره امنیت و ثبات اقتصادی با این رژیم تعامل می‌کنند.

گروه بین المللی بحران مثال داده است که شرکت‌های هوایی منطقه می‌خواهند پروازهای خود را به کابل از سر بگیرند اما این کار را انجام نداده اند زیرا سیستم رادار در میدان هوایی ناامن تلقی می شود. دیپلومات های منطقه شکایت دارند که تجهیزات جدیدی خریداری شده است اما به دلیل تحریم‌ها این تجهیزات در اروپا باقی مانده است.

بانک‌های کشورهای منطقه نیز می‌خواهند معاملات با افغانستان را تسهیل کنند، اما بانک‌های امریکایی اغلب آنها را از انجام این کار منع می‌کنند.

در این گزارش آمده است: «کشورهای کمک کننده غربی که در مورد گزینه‌های سیاست توسعه برای افغانستان بحث می‌کنند، باید دولت‌های منطقه را نیز در مذاکرات خود دخیل سازند – حتی اگر بازیگران منطقه‌ خود کمک‌کننده نباشند، تصمیم‌ها در چنین نشست‌هایی می‌تواند مستقیماً بر رفاه اقتصادی آنها نیز تأثیر بگذارد.»

به گفته این سازمان، بسیاری از گام‌ها به سمت همکاری‌های منطقه‌ای، کشورهای غربی را در بر ندارد، اما این کشورها در نتایج آن سهم دارند و اروپایی‌ها از منطقه‌ای باثبات و خودکفا که منبع اصلی مواد مخدر، مهاجران یا تروریزم غیرقانونی نباشد، سود خواهند برد.

گروه بین المللی بحران خاطر نشان کرده است که بسیاری از کشورهای منطقه از تعیین نمایندگان امارت اسلامی در پایتخت‌های خود استقبال کرده‌اند و ادعا می‌کنند که چنین نمایندگی به منزله به رسمیت شناختن نیست، اما این امر پیش‌شرط «تخنیکی» برای مدیریت همزیستی با افغانستان است.

در گزارش این سازمان آمده است: «این روابط در سطح کاری احتمالاً گسترش می یابد. حتی این امکان وجود دارد که در آینده، برخی کشورها بتوانند اجماع تحت رهبری غرب را زیر پا بگذارند و این رژیم را به رسمیت بشناسند.»

این گزارش یک روز پس از آن منتشر می‌شود که کابل میزبان نشستی با حضور دیپلومات‌های ۱۲ کشور همسایه و منطقه‌ بود.