با تامین امنیت در سراسر افغانستان در یک سال گذشته حالا آگاهان می‌گویند که افغانستان بیش از هر زمان دیگر آماده شامل شدن به پروژه‌های بزرگ منطقه‌ای است.

یکی از این پروژه‌ها ابتکار یک کمربند و یک جاده است که با باور آگاهان درخشندگی مجدد افغانستان در جاده ابریشم را به ارمغان خواهد آورد.

دهلیز اقتصادی چین – پاکستان، بخشی از ابتکار یک کمربند یک راه یا راه ابریشم جدید است که راه تجارتی زمینی را از چین تا بندر گوادر پاکستان شامل می‌شود.

اعمار دو خط آهن از لندی کوتل تا جلال آباد و از چمن تا سپین بولدک، ایجاد دو شاهراه از پشاور تا کابل و از کندز تا آسیای مرکزی و نیز ساخت یک بند برق بزرگ آبی بر فراز دریای کنر، پروژه های بزرگ یک کمربند یک راه است که انتظار می‌رود در افغانستان تطبیق شود.

رشد اقتصادی چین در سالهای پیشین کشورهای که در ابتکار یک کمربند یک راه شرکت دارند را خوشبین کرده است، شبیه یک قریه کوچک در اطراف شهر شینگن چین در سال ۱۹۸۰ میلادی است ولی در مدت زمان کمتر از ۳۰ سال به کلان شهر پیش رفته و با جمعیت ده میلیون تبدیل شد. یا هم در همین سال ها آمار فقر در چین از ۸۸ درصد از هر یک صد نفر بود ولی امروز این آمار به چهار نفر تقلیل یافته است، یا نرخ اقتصادی سالانه چین عدی معادل ۶ ممیز ۸ دهم درصد میباشد؛ که با اضافه کردن فاکتورهای مالی دیگر رشت دو برابر اقتصاد این کشور را در ده سال گذشته می‌توانیم مشاهد کنیم.حالا افغانستان با یک همچون کشور در جاده ابریشم یا ابتکار یک کمربند یک راه قرار گرفته است این یعنی افغانستان را می تواند از این وابستگی اقتصادی نجات دهد.

امام محمد وریماچ، معین پیشین وزارت ترانسپورت افغانستان می گوید که:«اگر این پروژه از طریق افغانستان نمی شد باز فکر نمی کنم که پروژه خیلی کامیاب هم باشد، اگر افغانستان شامل این نمی بود، اگر این جاده از مسیر های دیگری عبور می کند طبیعتا افغانستان نقطه وصل نخواهد بود برداشت مردم هم این خواهد بود که افغانستان نقطه وصل نه بلکه نقطه فصل است.»

پروژه یک کمربند یک راه از شهر شی ین چین آغاز و از شمار کشور های آسیایی گذشته به اروپا و افریقا دور می‌زند، پژوهشگران به این باورند که چین سیاست اقتصاد محور تازه‌ای را در افغانستان روی دست گرفته است.

نذیر کبیری، پژوهشگر انستیتوت البیرونی می گوید که:«حکومت افغانستان و بحران های امنیتی دوامدار در این کشور فرصت این را درست نداده است که ما یک آگاهی درست از ابتکار یک کمربند یک راه داشته باشیم اما چین به‌عنوان کشور همسایه نزدیک به افغانستان تلاش می‌کند تا این کشور را وارد یک چرخه اقتصادی بین المللی بسازد.»

طرح یک کمربند یک راه در واقع یک ابتکار است که از سوی یک کشور در سطح جهان اعلام شده است و در حال اجرا است که این ابتکار ۶۵ کشور را در بر می‌گیرد که حدود ۶۰ درصد از کل جمعیت جهان را شامل می‌شود که هزینه آن ۴ هزار میلیارد دالر در ۹۰۰ پروژه مختلف پیش بینی شده است، حالا افغانستان شامل چنین یک پروژه میلیارد دالری خواهد شد.

سباستیان هالمن، مدیر انستیتیوت مطالعات چین می‌گوید: «چین قهرمان جهانی در بخش زیربنا ها است، زیربنا‌های نیرومند در چین ساخته شده است که ظرفیت بسیار بالای دارد.»

با توجه به مشکلات اقتصادی که افغانستان با آن مواجه است، افغانستان باید در ابتکار همکاری کمربند و جاده چین شرکت کند، ساخت زیربنا ها را تسریع بخشد، مزیت‌های جغرافیایی خود را کامل کند و افغانستان را به یک کشور توسعه یافته اقتصادی بسازد.

با توجه به اهمیت پروژه یک کمربند یک جاده، امارت اسلامی افغانستان به تازه‌گی از چین خواسته است تا افغانستان را به پروژه «یک کمربند یک جاده» بگنجاند.

ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی رئیس‌الوزرای امارت اسلامی روز چهارشنبه (۴عقرب) این خواست را در دیدار با سفیر چین در کابل شریک ساخته است.

معاونت اقتصادی ریاست الوزرا با نشر اعلامیه ای گفت، ملا عبدالغنی برادر آخوند، معاون اقتصادی ریاست الوزرا با وانگ یو، سفیر جمهوری خلق چین در افغانستان دیدار کرد.

در این دیدار دو طرف در مورد تطبیق پروژه های بزرگ اقتصادی توافق شده میان افغانستان و چین گفتگو کردند.

از سوی هم وانگ یو، سفیر چین در این دیدار گفت که چین می خواهد روابط خود را با افغانستان توسعه دهد و در هر شرایطی از دولت جدید حمایت می کند.